وی نوشت:

‌۱) دسترسی شهروندان به منابع اطلاعات، توقف ناپذیر است؛ هر چند استفاده از یک نرم‌افزار متوقف شود. نرم افزارهای بدیل، شناسایی و جریان آزاد اطلاعات، مجدداً فعال و در گردش خواهد بود. این خاصیت و لازمه‌ی دسترسی آزاد به اطلاعات در عصر ارتباطات است.

‌۲) فناوری، به خودی خود، نه مجرم است نه مفسد و نه منحرف؛ این ⁧ بشر ⁩است که با استفاده نادرست از آن، جرم یا فساد در فضای زندگی مجازی را ترویج می‌کند؛ چندان که در فضای واقعی نیز چنین می‌کند که امری است گریزناپذیر و علی حده.

‌۳) توسعه فناوری نیز پیوسته و توقف ناپذیر است، چرا که مکث در این مسیر پرجنب و جوشِ لایتناهی، آنهم در روزگار سرعت تکنولوژی، بس سخت و مستصعب است و خود تحریمی از دنیای نوین عقب‌ماندگی را به‌دنبال خواهد داشت.

‌۴) سیاستگذاری برای رسانه‌های نوین و به رسمیت شناختن آنها در جهت پاسداشت حقوق شهروندان، نیازمند اقدامی عاجل است که تعارض کشور با شبکه‌های اجتماعی را کاهش و باعث وحدت عمومی و مانع سلب اعتماد خواهد شد.

‌۵) در این میان نباید از عدم وجود استانداردی جهانی برای حفظ حاکمیت کشورها در نرم افزارهای فضای مجازی گذشت، این تعارضی است که برای اکثر کشورها وجود دارد. زمانی که  مقررات کشورها محترم شمرده نشود، عکس العمل حاکمیتها امری غیرطبیعی و غیرمعقول نمی‌نماید.