محمدرضا خباز در خصوص عدم شفافیت مدیران با دولت و مردم گفت: عدم دفاع مدیران از دستاوردهای دولت و تصمیم‌های آن منحصر به زمان حال نیست. هرچه جو امنیتی در کشور افزایش پیدا می‌کند هم مردم و هم مدیران سکوت را انتخاب می‌کنند. چرا که احساس می‌کنند اگر اظهار نظر کنند مجبور می‌شوند هزینه سنگینی بپردازند و حاضر نیستند آن را بپذیرند و جهاد در راه عقیده نمی‌کنند. وقتی افراد احساس می‌کنند نقد و اظهار نظر برای آنها هزینه سنگین دارد از آن سر باز می‌زنند. اما از مردم عادی نمی‌شود گله و نکوهش کرد.

وی افزود: نمی‌شود از کنار سکوت مدیران دولتی هم به آسانی گذشت. مدیران را باید به دلیل عدم شفافیت نقد کرد چراکه آنها جزئی از تصمیمات و عملکرد دولت هستند و باید از آن دفاع کنند. من به خاطر دارم در دولت هشتم و نهم، زمانی که رفتارهای غیرقانونی انجام می‌گرفت و ماهم در مجلس در اقلیت بودیم حرفمان هم به جایی نمی‌رسید به طور داوطلبانه از رئیس جمهور وقت شکایت شخصی کردیم. ضمن اینکه من آن زمان در هم گفتم چرا کسانی که نفوذ کلام دارند و رهبران فکری جامعه هستند خود را در قفس‌های طلایی محبوس کرده‌اند و سخن نمی‌گویند تا زمینه برای متخلفین باز شود؟ آثار سکوت آنها را مردم متحمل می‌شوند و دود آن هم به چشم آنها خواهد رفت.

اهم اظهارات خباز به شرح زیر است:

*تصمیمات دولت باید برای وزرا مسئولیت آور باشد. حمایت وزرا از دولت نباید در جلسات خصوصی باشد. وزرا باید از طریق رسانه‌ها همواره به طور علنی از دولت حمایت کنند اگر اینکار را نکنند باید کناره‌گیری کنند چراکه هیچ کسی برای وزیر بودن اشخاص تمنا ندارد آنها می‌توانند استعفا دهند و اشخاص دیگری جای آنها بیایند.

* بعضی از وزرا در بعضی موارد علیه دولت کار می‌کنند، وزرا بعضا گل به خودی هم می‌زنند علی رغم اینکه حمایت نمی‌کنند. افراد نمی‌توانند در گروهی عضو باشند اما از عملکرد آن حمایت نکنند. اگر دولتمردان عافیت طلبی را پیشه کنند و به سکوت خود ادامه دهند در مواجهه با وجدان خود در پیشگاه مردم مسئول هستند.

*در همان مجلس هشتم وقتی دیدیم در اقلیت هستیم و اکثریت در مقابل تخلفات سکوت کردند، من به همراه یازده نفر از نمایندگان از رئیس دولت شکایت شخصی کردیم و تخلفات احمدی‌نژاد را به زبان آوردیم. هنوز هم قوه قضائیه به شکایت ما رسیدگی نکرده است.

* ما اظهارات احمدی‌نژاد را قبول نداریم اما نباید برای اظهار نظرهایش مجرم شناخته شود. اما از تخلفات احمدی‌نژاد بارها شکایت شده و ده سال است که به آنها رسیدگی نشده است. اگر ده سال پیش به شکایاتی که از احمدی‌نژاد شد رسیدگی می‌کردند او درحال حاضر به این شکل ظاهر نمی‌شد.

* تخلفات احمدی‌نژاد بر همگان آشکار است و کمیسیون اصل ۹۰ مجلس در پی تخلفات او تحقیقاتی به عمل آورد که آنها در مجلس قرائت شد اما بازهم در مقابل تخلفات احمدی‌نژاد سکوت کردند. بنابراین اگر بخواهیم براساس عدالت رفتار کنیم باید بدانیم در اجرای عدالت هیچ چیزی را جز جرم معیار قرار ندهیم. وقتی در عرض یک مدت کوتاه وبسایت شخصی مرا فیلتر می‌کنند و به سرعت به موارد اینچنینی رسیدگی می‌کنند چطور بعداز ده سال به پرونده‌های احمدی نژاد که به سرمایه های ملی کشور ضررهای جدی رسانده تا به امروز رسیدگی نکرده اند؟