ارین پالیسی در اکتبر ۲۰۱۵ که &#۳۹;هیلاری کلینتون&#۳۹;، وزیر سابق امور خارجه در کمیته منتخب مجلس نمایندگان آمریکا درباره حادثه بنغازی بازجویی می شد، کسی فکر نمی کرد که رو در روی پمپئو یا همان کسی ایستاده است که یکی از جانشینان وی خواهد شد.

پمپئو، نماینده ایالت کانزاس و یکی از اعضای ذی صلاح این کمیته و مسوول بررسی حملات به تاسیسات آمریکا در لیبی به منظور جلوگیری از تکرار حوادث مشابه در آینده بود.

تحقیقات این کمیته و بررسی های مستقل تحت هدایت رئیس سابق ستاد مشترک، اساسا تغییری در برداشت مردم از حادثه بنغازی ایجاد نکرد و در مقابل، این کمیته با حمله به وزارت خارجه و مسوولیت هایش، مشروعیت و وجاهت این وزارتخانه و صلاحیت و شایستگی کارمندانش را تضعیف کرد.

حال که پمپئو برای به دست گرفتن مسئولیت وزارت خارجه آمریکا آماده می شود، یادآوری نقش او در تحقیق حادثه بنغازی و بدعت دردسر سازی که به جا گذاشت، خالی از لطف نیست.

تحقیق درباره حادثه بنغازی که بیش از تحقیق درباره ترور &#۳۹;جان اف کندی&#۳۹;، حادثه &#۳۹;پرل هاربر&#۳۹; و حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ زمان برد، در ژوئن ۲۰۱۶ به پایان رسید. باوجود بیش از دو سال تحقیق، تهیه گزارش ۸۰۰ صفحه ای شامل ۷۵ هزار سند و مصاحبه با یکصد شاهد عینی، پمپئو همچنان معتقد بود، کار کمیته منتخب کامل نبود و خودش ۵۰ صفحه دیگر به این گزارش اضافه کرد.

بیشتر نظرات پمپئو ادعاهای دروغ و توطئه های بازیافتی است که کمکی به کارامدتر شدن وزارت خارجه نکرد.

گروه های مسلح در سپتامبر ۲۰۱۲ به مقر دیپلماتیک آمریکا در بنغازی لیبی حمله کردند و &#۳۹;کریستوفر استیونز&#۳۹; سفیر آمریکا، &#۳۹;شان اسمیت&#۳۹; مسئول اداره اطلاعات سرویس خارجی آمریکا و دو پیمانکار سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا(سیا) را کشتند.

اروپام**۱۰۸۸**