نودمین دوره جوایز سینمایی اسکار با درخشش «شکل آب» به پایان رسید. در این مراسم اغلب مدعیان مانند «سه بیلبورد بیرون از ابینگ، میزوری»، «برو بیرون»، «دانکرک»، «تاریک‌ترین ساعت» و حتی «بلیدرانر ۲۰۴۹»‌ با دست یافتن به جایزه یا جوایزی نه مانند «شکل آب»‌ اما دست پر از مراسم بیرون رفتند.

در این میان اما دست برخی فیلم‌های مدعی و تحسین‌شده از جمله «لیدی برد»، «مادباند» و «پست» دست خالی و ناامید به خانه رفتند. هیچکدام از این فیلم‌ها حتی در یک مورد نیز برنده جایزه نشدند در حالی که هر کدام در چند مورد نامزد اسکار بودند.

«لیدی برد» نامزد پنج جایزه از جمله جوایز بهترین کارگردانی و بهترین فیلم بود اما شانس اصلی این فیلم برای رسیدن به اسکار در رشته بهترین بازیگر زن بود. به اعتقاد بسیاری بازی سیرشا رونان در این فیلم شایسته دریافت اسکار بود. «لیدی برد» پیش از این جوایزی از مراسم گلدن گلوب و فیلم مستقل اسپریت گرفته بود اما اسکار را دست خالی ترک کرد و گرتا گرویگ تنها کارگردان زن نامزد جایزه نیز دستش به اسکار نرسید تا تبدیل به دومین زن تاریخ سینما شود که اسکار بهترین کارگردانی را دریافت می‌کند.

فیلم جدید استیون اسپیلبرگ هم سرنوشتی مشابه با «لیدی برد» پیدا کرد. «پست» به باور بسیاری در بهترین زمان ممکن وارد رقابت برای جوایز سینمایی شد و با موضوع آزادی رسانه‌ها بایست مورد توجه جوایزی چون اسکار قرار می‌گرفت. البته «پست» پیش از اسکار در گلدن گلوب و جوایز انتخاب منتقدان نیز دست خالی مانده بود. پیش‌بینی می‌شد که این فیلم با بازی مریل استریپ و تام هنکس حداقل در رشته‌های بازیگری حرف‌های بسیاری برای گفتن داشته باشد اما اینگونه نشد.

دیگر فیلمی که اسکار را ناامیدانه و دست خالی ترک کرد،‌ «مادباند» بود. در این فیلم برای نخستین بار یک زن در رشته بهترین فیلمبرداری نامزد اسکار شده بود و مری جی بلایژ نیز همزمان در دو رشته بهترین بازیگر زن نقش مکمل و بهترین ترانه نامزد جایزه و تاریخ ساز شده بود. اما این محصول تحسین شده از کمپانی نتفلیکس نیز در جلب نظر داوران ناکام بود و مراسم را دست خالی ترک کرد.

در این میان فیلم «نخ خیال» تازه ترین اثر سینمایی پل توماس اندرسون را هم می‌توان در میان ناکام‌های اسکار نودم جای داد هر چند که این فیلم جایزه بهترین طراحی لباس را از آن خود کرد. مارک بریجز که برای این فیلم جایزه بهترین طراحی لباس را گرفت در ادامه به دلیل کوتاه‌ترین سخنرانی پس از دریافت جایزه یک هدیه اضافی دریافت کرد. این جایزه اضافی عجیب که جیمی کیمل مجری مراسم پایه‌گذارش شد یک قایق تفریحی برای کوتاه‌ترین سخنرانی دریافت جایزه بود.

فیلم‌های «من، تونیا»‌ و «با نام خودت صدایم کن»‌ نیز هر کدام فقط یک جایزه از اسکار گرفت.

در مراسم نودمین دوره اسکار بسیاری چهره‌ها با دریافت جایزه می‌توانستند تاریخ‌ساز شوند. یکی از آن‌ها جردن پیل بود که عنوان نخستین سیاه‌پوستی را یدک می‌کشید که برای سه جایزه بهترین فیلمنامه، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم نامزد جایزه شده است. او نیز مانند دیگران نتوانست در این مراسم تاریخ ساز شود.