با آغاز سال جدید، موسوم انتخابات نیز از راه می‌رسد. همین است که همه هم و غم اصلاح طلبان پیداکردن الگویی مناسب برای سازماندهی نیروهایشان است. حرف از ایده‌ای نه‌چندان تازه است؛ «پارلمان اصلاحات». اینطور که مصطفی کواکبیان دبیرکل حزب مردم‌سالاری اخیرا اعلام کرده است، نظر سید محمد خاتمی نیز در این باره جلب شده و در دوم خرداد سال ۹۷ کار به مرحله عمل می‌رسد. اما اینطور که معلوم است اختلاف های موجود میان اصلاح طلبان مانع از آن است که ایده نجفی بعد از سال‌ها عملیاتی شود. این اختلافات از یک سو در مورد ضرورت شکل گیری پارلمان اصلاحات است و از سوی دیگر حول محور جایگاه این تشکل.

گروهی از اصلاح طلبان همچون دبیرکل حزب مردم‌سالاری از تشکیل پارلمان دفاع کرده و کار را تمام شده می‌پندارند اما گروه دیگری از مساله را این‌ قدرها هم جدی نگرفته و با اشاره به اینکه ساز و کار شورای عالی سیاست گذاری در انتخابات‌های اخیر موفق بوده است، تشکیل پارلمان مورد اشاره را غیر ضرور به حساب می‌روند. 

دومین نکته محل اختلاف در امر تشکیل پارلمان اصلاحات در مورد جایگاه آن است. برخی از اصلاح طلبان همچون محسن رهامی عضو شورای عالی اصلاح طلبان معتقد است که این پارلمان در صورت تشکیل، جایگزین شورای مشورتی رئیس دولت اصلاحات می‌شود. عبدالله ناصری اما تاکید دارد که شورای مشورتی یک تشکل شخص محور است و ادامه یا عدم ادامه فعالیت آن منوط به تصمیم سید محمد خاتمی است. 

بدون شک آنچه می‌تواند به این اختلاف نظر ها پایان داده و تکلیف پارلمان اصلاحات را روشن کند، نظر رئیس دولت اصلاحات است. کواکبیان در کنگره اخیر حزب مردم‌سالاری گفته بود که آقای خاتمی دو نکته در این زمینه گفته اند و لحاظ شده است. محسن رهامی اما در مصاحبه‌ای گفته بود که رئیس دولت اصلاحات گزارش ‌های مربوط به این ایده را شنیده و تصمیم گیری را به جمع واگذار کرده است. عبدالله ناصری نیز با اشاره به شناختی که از سید محمدخاتمی دارد تاکید می‌کند که او نظر خود را به جمع اصلاح طلبان تحمیل نکرده و حتی اگر مخالف هم باشد، با نظر اکثریت موافقت خواهد کرد.