فارین پالسی گزارش داد: آخرین باری که اروپا  توسط یک رئیس جمهور آمریکا مورد آزمایشی سخت و دشوار قرار گرفت،پیش از حمله ۲۰۰۳ به عراق بود. از آن زمان،تا کنون بارها ، برخی از اعضای نخبه سیاست خارجی اروپا سوال کرده اند که آیا این قاره به اندازه کافی در برابر این تصمیم فاجعه بار و پرهزینه  تاوان نداده است ؟به نظر می رسد  رهبران اروپایی باید به تجربیات گذشته توجه کنند و موضع قویتری نسبت به خط مشی خطرناک دونالد ترامپ نسبت به ایران داشته باشند. موضعی که می تواند  باعث بروز یک درگیری دیگر در خاورمیانه  شود.

آخرین باری که ترامپ در راستای  حملات خود به توافق هسته ای متحدان اروپایی خود را تحت فشار قرار داد ، به آنان اولتیماتوم داد: یا برجام را از بین ببرید و یا آن را تا ۴ ماه دیگر اصلاح کنید . اگرچه تیر پیکان این رویکرد ابتدا اروپا را هدف قرار داده بود ، اما این حرکت عامدانه ،رویکرد خصمانه واشنگتن در مورد ایران را نشان می داد. رویکردی که، باید به عنوان یک فراخوان هشداری برای اروپا تلقی شود .

طی ماه جاری ،  ترامپ آخرین دور از معافیت تحریم هسته ای ایران را امضا کرد . اما این امضا با یک حکم مرگبار همراه بود. او تهدید کرد ایالات متحده را از توافق خارج می کند ،  مگر آن که  اروپا و کنگره ایالات متحده موافقت کنند که در یک قرارداد مکمل (ظاهرا بدون مشارکت ایران) به توافقاتی پشت پرده دست یابند. به عبارت دیگر، ترامپ می خواهد اروپا را مجبور کند ، بار دیگر تحریم هایی مشترک علیه ایران  تنظیم کنند . تحریم هایی که بر اساس توافق هایی که در توافق هسته ای ۲۰۱۵ منعقد شده ، این روزها وجود و سندیت ندارند . این تحریم ها ، شامل تحریم هایی خواهدبود که بسیاری از داد و ستدها و فعالیت های امروز دولت ایران را نیز متوقف خواهد کرد .

افزون بر این ها ترامپ همچنین تصریح کرد که تحریم های مرتبط با  موضوعات هسته ای باید  به وضوح برآزمایشات موشکی ایران تمرکز کند ، موضوعی که  اروپایی ها ، پیش از این  به وضوح در خصوص آن تمرکز و توافق کافی داشته اند . ایران بارها و بارها هرگونه مذاکره مجدد برای توافق هسته ای را رد کرده است.

 بنابراین می توان اینگونه استنباط کرد که این یک تله ترامپی است که از سوی ریاست جمهوری ایالات متحده  برای اروپا تدارک دیده شده است ، تا از طریق این اتحادیه ایران نیز مورد فشار قرار گیرد .تا کنون، اروپایی ها تمایلی به همراهی با سیاست های ترامپ در قبال ایران  از خود نشان نداده اند.شاید علت، این باشد که  این توافقنامه هسته ای، اروپا را قادر می سازد تا نگرانی های مهم خود را نسبت به برنامه هسته ای ایران در حین مقابله با یک درگیری نظامی دیگر در خاورمیانه، کاهش دهند. به عبارت دیگر، توافق هسته ای با ایران ،یک داستان موفقیت برای اروپا و نفوذ جهانی اتحادیه  است. حفاظت از این توافق و فرآیند چند دهه ای که این توافق را به سرانجام رساند، برمبنای اعتقادات بنیادین اروپا انجام شده و در نتیجه اعضای این اتحادیه در تلاشند تا این دیپلماسی را حفظ کنند.  

اروپایی ها طی سال های اخیر تلاش زیادی کرده اند تا ترامپ را از اعمال آسیب به توافق هسته ای منع کنند . اما این روزها سیاست  ترامپ در رابطه با ایران به وضوح با منافع اروپا مخالف است. افزون بر این ها، رفتار ترامپ و تهدیدهای وی در قبال ایران و البته عدم قطعیت وی برای پایبندی به تعهداتش،  اشتیاق کسب و کار شرکت های اروپایی را که با ایران کار می کنند، سرد کرده است.

بعضی از مقامات اروپایی به طور خصوصی اعلام می کنند که بهترین گزینه برای اروپا ، امیدواری برای تغییر رویه ترامپ است . اما این یک اشتباه استراتژیک است ، چرا که احتمالا ترامپ  همچنان به افزایش خواسته های حداکثری خود را ادامه خواهد داد مگر اینکه اروپا سیاست خود را در قبال ایران تغییر دهد.اگر اروپا قصد دارد از منافع اقتصادی و امنیتی خود،حفاظت کند نباید  به عقب بازگردد یا از مواضع تهدیدی ترامپ وحشت کند و محکم بایستد.