حامد مظاهریان در یادداشتی نوشت : در همایش ملی "نگهداری از ساختمان‌ها و حفاظت در برابر حریق با نگاهی به حادثه پلاسکو" شرکت داشتم. در بخشی از سخنرانی، یادآور شدم که برای سنجش عملکرد یک نهاد باید سنگ محکی بیابیم تا بتوانیم به وسیله آن میزان موفقیت آن نهاد را پایش کنیم. پیش تر در یادداشتی با همین رویکرد از عدم موفقیت فرهنگستان‌ها سخن گفتم.

وی گفته است: به عقیده من به طور مشخص عملکرد سازمان های نظام مهندسی کشور را با دو پیمانه می توان ارزیابی کرد؛ یکی اعتماد، مشارکت و رضایت مهندسان عضو و دیگری باور و رضایتمندی مردم از خدمات مهندسی دریافت شده.

وی تصریح کرد: به نظر می رسد اگر رضایتمندی مهندسان را با نگاه به میزان مشارکت آنها در مجامع عمومی و انتخابات  نظام مهندسی رصد کنیم، نتیجه حاصل امیدوار کننده نیست.

معاون وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: همینطور در رضایتمندی مردم از خدمات مهندسی در بزنگاه‌های حوادث، طوری به چشم می آید که نمره قبولی نمی‌گیریم. البته به هیچ عنوان این را متوجه کل جامعه مهندسان نمی دانم.

مظاهریان تاکید کرد: باور دارم یکی از ایرادها به رابطه کاری بین مهندسان و  دریافت کنندگان خدمات مهندسی برمی گردد. جایی که تضاد منافع خودنمایی می کند و در نگاه بیرونی تکلیف مهندسان روشن نیست که خدمات مهندسی خود را برای چه کسی ارایه می دهند.

وی گفت: پول خدمات را از مالک دریافت می کنند ولی شهرداری بهره مند از آن می شود. تلاش و اصرار وزارت راه در این چند سال برای اصلاح قانون و آیین نامه، در این راستا است.