بله دشمنان؛ همیشه در کمینند. اما در داخل چرا را بستر برای آنان آماده می‌کنیم؟! دشمن یقینا اگر در داخل، جای پا نداشته باشد هیچ غلطی نمی‌تواند بکند. چرا باید قند در دل عده‌ای آب شود که جمعیتی بیایند به خیابان‌ها و شعارهای مرگ بر روحانی و مرگ بر دولت سر بدهند؟! فکر نکرده بودند که به این حد اکتفا نخواهد شد؟ و ندیدیم که ادامه شعارها و تحرکات هنجارشکنانه به کجاها رسید؟!

بنابراین غفلت نکنیم که دشمنان همیشه در کمین ما نشسته‌اند، ما نباید با نابخردی و اختلاف‌افکنی بیهوده بین خودمان، زمینه حضورشان را فراهم کنیم که اگر غفلت‌ها و اشتباهات رو به فزونی گرفت و به عادت و رویه تبدیل شد؛ نه از «تاک» نشاند ماند نه از «تاک نشان»!