در نامه حجت الاسلام احمد مازنی خطاب به عبدالرضا رحمانی فضلی آمده است:

«در مورد تجمعات و تظاهرات غیر قانونی روزهای اخیر در شهرهای مختلف ایران اظهار نظرهای گوناگونی صورت گرفت، اما یکی از این نظرات که عمدتا از سوی مسئولین بیان شده تاکید بر اعتراض و پیگیری مطالبات از طرق قانونی است.

اینجانب به عنوان نماینده ملت از جنابعالی می پرسم اولا در اجرای اصل۲۷ قانون اساسی که تظاهرات و راهپیمایی بدون حمل سلاح و غیر مخل به مبانی اسلام را آزاد و به نوعی حق مردم می داند چه اقداماتی از سوی دولت به ویژه وزارت کشور انجام شده است؟

ثانیا اگر همین مردم معترض بخواهند مجوز برگزاری تجمع و یا راهپیمایی دریافت کنند چه ساز و کاری برای صدور مجوز برای آن ها پیش بینی شده و چگونه می توانند درخواست مجوز کنند؟

ثالثا محدوده آزادی بیان و آزادی پس از بیان برای کسانی که می خواهند مجوز تجمع یا راهپیمایی دریافت کنند را برای آگاهی مردم تعریف کنید، تا مردم بدانند آیا می توانند با مجوز صادره از سوی شما بدون نگرانی از پیامدهای ناشی از انجام یک عمل قانونی برنامه اعتراضی خود را اجرا و به زندگی عادی خویش به عنوان یک شهروند ایرانی ادامه دهند؟

هم چنین آیا مجوز صادره از سوی شما برای سایر مقامات، از جمله مقامات قضائی اعتبار دارد یا خیر؟

و نیز آیا قادر به جلوگیری از مداخله اشخاص و گروه های غیر مسئول در برگزاری تجمع یا راهپیمائی قانونی هستید؟»