با توجه به اینکه آمریکا یکی از بزرگترین مشتریان دست به نقد ونزوئلا به شمار می‌رود، این امر بسیار غیرمحتمل به نظر می‌رسد. چین نیز بزرگترین مشتری PDVSA در آسیا است اما ونزوئلا از صادرات نفت برای پرداخت بدهی عظیم خود به چین استفاده می‌کند.

طبق آمار شرکت "کلیپردیتا"، واردات نفت ونزوئلا از سوی آمریکا در سال‌های اخیر ثابت بوده و به ۷۷۳ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۱۴، ۷۹۲ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۱۵ و ۷۵۴ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۱۶ رسیده است. روند ثابت صادرات منطقی به نظر می‌رسد نه به دلیل حضور پالایشگاه‌های سیتگو در منطقه گلف کاست آمریکا، بلکه به دلیل اینکه پالایشگاه‌های گلف کاست برای پالایش نفت سنگینی که ونزوئلا تولید می‌کنند، تجهیز شده‌اند. مسافت نزدیک نیز عامل کلیدی موثر دیگری بوده است.

با این‌همه میزان صادرات امسال کاهش قابل ملاحظه‌ای پیدا کرده و با حدود ۲۰ درصد کاهش، به ۶۲۹ هزار بشکه در روز رسیده است که پایین میانگین سه ساله است. میزان واردات نفت ونزوئلا به آمریکا پس از اینکه در پنج ماه نخست امسال نسبتا معمولی بود، روند کاهشی پیدا کرد و در نوامبر به پایین ۵۰۰ هزار بشکه در روز رسید.

این کاهش صادرات، نتیجه کاهش تولید ونزوئلا بوده که اکنون به پایین دو میلیون بشکه در روز – نزدیک به پایین‌ترین رکورد سه دهه اخیر – رسیده است. همچنین ناشی از توقف خرید پالایشگاه‌های آمریکایی مانند PBF Energy از شرکت نفت دولتی PDVSA ونزوئلا به دلیل کیفیت نفت و مشکلات اعتباری بوده است.

بر اساس گزارش اویل پرایس، همچنانکه واردات نفت آمریکا از ونزوئلا کاهش پیدا می‌کند، شرکت PDVSA تلاش می‌کند تولید خود را به مشتریان دیگر عرضه کند. تحویل نفت به دو پالایشگاه در لیک چارلز و کورپوس کریستی در نوامبر به ۳۸ هزار بشکه در روز کاهش یافت که در مقایسه با میانگین بیش از ۲۰۰ هزار بشکه در روز در سه سال گذشته، پایین‌ترین رکورد ثبت شده بود.