به گزارش ایلنا، سیده حمیده زرآبادی نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی در مخالفت با وزیر پیشنهادی علوم، اظهار داشت: زمان زیادی از انتخابات و بیان دیدگاه و بستن وعده‌ها نگذشته است؛ زمان بسیاری از مناظره‌ها نگذشته و مردم ایران این عهد و برنامه‌ها را تا همیشه به یاد خواهند داشت. مردمی که برای تحقق اصلاحات و امید و اعتلای آن قدم گذاشتند، اما آقای رییس‌جمهور شما حرف‌ها و قول‌ها را فراموش نکنید.  آقای رییس‌جمهور کابینه جوان و استفاده از زنان و اقلیت‌ها چه شد؟ آیا قرار است حرف‌ها با عملکرد یکی نباشد؟

وی افزود: اقای رییس‌جمهور اگر نگوییم کابینه امیدتان همه را ناامید کرد، اما حرف‌ها و وعده‌هایتان اجرایی نشد و حالا نوبت به سنگر آزادی یعنی دانشگاه رسیده است. آیا صدای دانشجویان تهران، اصفهان، قزوین، همدان  و ... را شنیده اید. حق رییس جمهور، انتخاب وزیر و معرفی آن به مجلس است. بررسی برنامه‌های وزیر پیشنهادی علوم نشان دهنده نگرش و رویکردی است که قادر به پاسخگویی نیازهای روز کشور نیست. در برنامه ایشان، جای دانشگاه‌های نسل چهارم خالی است؛ دانشگاه‌هایی که پژوهش آنها در راستای بهره‌وری بیشتر است و  وابسته به بودجه عمومی نیست؛ سابقه دکتر غلامی بیانگر آن است  که در راستای پیوند صنعت و دانشگاه تلاش اندکی داشته‌اند و حلقه مفقوده در برنامه وی است.

نماینده مردم قزوین اضافه کرد:‌ عمده ایرادات وارده به  ایشان، معطوف به کالایی‌سازی آموزش عالی و بحث عدالت در آموزش عالی و مساله نگرش امنیتی به دانشگاه است؛ برنامه عملیاتی باید با توصیف وضع موجود آغاز شود این در حالی است که در برنامه معرفی شده از سوی دکتر غلامی به هیچ عنوان توصیف وضع موجود آموزش عالی در ایران وجود ندارد.

وی با بیان اینکه مشخصا  در برنامه ایشان معلوم نیست که مرجعیت دانشگاه چگونه خواهد بود؟ گفت: رویکرد آقای غلامی نسبت به آسیب‌های اساسی چون افزایش بی رویه مهاجرت‌ها، فقدان رویکرد درست نسبت به اسلامی شدن دانشگاه‌ها، چیست؟ در هیچ کجا نحوه مواجه دانشگاه با تهدیدهای پیش رو وجود ندارد و در  برنامه اصلا افزایش سهم دوره‌های آموزش عالی رایگان وجود ندارد و به صورت خاص به سهم غیردولتی و غیر رایگان اشاره شده است.

زرآبادی اضافه کرد: بازبینی در مساله بومی‌گزینی که یک عامل در بی عدالتی است، اساسا در برنامه دکتر غلامی حلقه مفقوده است. در اجرای برنامه آمایش دانشگاه‌ها، تنها تعداد دانشجو معیار قرار گرفته و نقش دانشگاه چندان محل توجه نیست. تنها برای امینت پایدار در مرزهای دانشگاه‌ها و توسعه پایدار، بردن آموزش عالی به استان‌های مرزی کشور است که یکی از بهترین زمینه‌ها برای توسعه پایدار، همین موضوع است.

وی در پایان عنوان کرد:‌ تامین امکانات رفاهی در برنامه پیشنهادی بدون ضمانت‌های اجرایی نشان از کلی‌گویی دارد و اساسا باید سازو کار اجرایی ذکر می‌شد و جوانب مختلف اعلام می‌شد. همچنین از معیشت دانشجویان  تحصیلات تکمیلی و دکتری به عنوان بازوان متحرک جامعه چیزی مطرح نشده است. یکی از لازمه‌های اساسی در زمینه مقابله با نگرش امنیتی و سیاسی و مواجهه غیر آکادمیک با دانشجویان، تلاش برای نهادینه شدن استقلال در تمام شئون دانشگاه است. واژه استقلال حتی یک بار در برنامه اعلام نشده است؛ همچنین در بحث دیپلماسی علمی و  قانون پیگیری و مبارزه با تقلب  در آثار علمی در برنامه نکاتی ذکر نشده است.