به گزارش عصرایران، حسن بیادی در مورد وضعیت احزاب در کشور گفت: در چند دهه اخیر گروه های سیاسی کشور ما به دلیل مایوس شدن متمادی از استقرار مدیریت های پارلمانی و حزبی کشور، به باند بازی و گرایش های محفلی روى آورده اند و این در حالی است که در ساحت و صحنه سیاسی امروز جهان تفکرها با تأسیس احزاب مؤثر و فراگیر حرف اول را می زنند و نه افراد.

نائب رییس سابق شورای شهر تهران ادامه داد: در ادبیات سیاسی بعد از انقلاب ۵۷ دو تفکر مصطلح اصولگرایی و اصلاح طلبی در ذهن مردم و فعالان سیاسی براى رسیدن به اهداف خود فضا سازى شده است. متاسفانه امروز این دو تفکر در درون خودشان به چالش های جدی رسیده اند و حرفی و پاسخى برای گفتن در مقابل مردم خوب کشورمان ندارند و در نتیجه نتوانسته اند مشکلات مردم را آنطور که باید و شاید حل و فصل کنند.

وی خاطرنشان کرد: به عبارتی دقیق تر هنوز هم به جای آنکه مردم از مسئولین مطالبه ای داشته باشند، این قاطبه مسئولین هستند که از مردم طلبکار هستند. در شرایط کنونی مسئولان اجرایى اجازه مشارکت عمومى و حداکثری مردم را در اجرای امور نمی دهند و بیشتر به شعار بى عمل و غیرقابل اجرا بسنده می کنند و تقریباً عوام فریبى در مدیریت هاى اجرایى به یک عمل ثواب تبدیل گشته است، فلذا علیرغم اینکه خودشان هنرهای لازم را برای مدیریت امور ندارند و روز به روز به نابسامانی هاى کشور مى افزایند ولى با پررویى کامل حاضر نیستند از مردم عذر خواهى کنند و جاى خود را به افراد شایسته بدهند.

این فعال سیاسی اصول‌گرا افزود: بانگاهی گذرا به افزایش اعتراضات مردمی پر واضح است که مردم صبرشان نسبت به گروه های سیاسی و مدیریت هاى اجرایى پایین آمده و آستانه تحمل آنها نسبت به هر دو گروه مورد ذکر به شدت کاهش یافته است. من اعتقاد دارم که در کشور انسان های والایی در جامعه اجرایى داریم که می توانند این مسائل را به راحتى مدیریت کنند البته به شرط آنکه مسئولان برای این افراد اقدام به نبش قبر نکرده و اجازه فعالیت مستمر به این نیروها داده شود. این باعث تاسف است که مجلس، شورا و دولت ما به صورت باندی و مافیا اداره می شود.

بیادی گفت: در چنین جوی قاعدتا ائتلاف سیاسی نیز معنی نخواهد داشت. یعنی فرقی نمی کند که اصولگراها یا اصلاح طلب ها با هم متحد شوند و یک لیست ارائه دهند تا بدین شکل رای مردم را جلب کنند. در حقیقت چنین اکت های سیاسی به معنی تشکیل یک امپراطوری خواهد بود که مردم در آن سهمی ندارند بلکه نقش مردم تنها رای دادن به یک لیست یا گروه خاص صاحب قدرت باندى خواهد بود.