در حال‌حاضر هر دو شاخص در بازه‌ای سه ماهه، تقریبا به یک میزان اصلاح کرده‌اند؛ بدین معنا که هر دو کمتر از ۵۰درصد فیبوناچی از صعود مورد اشاره را اصلاح کرده و هر دو روی میانگین یک ساله خود قرار دارند. با توجه به مولفه‌های بنیادی و نیز اندیکاتورهای روزانه و هفتگی، به‌سختی بتوان پایین دوباره‌ای برای بازار متصور بود و انتظار می‌رود میانگین یک‌ساله نقطه تغییر مسیر و آغاز ریکاوری بازار باشد. مزیت شاخص هم‌وزن نسبت به شاخص‌کل بر روی نمودار، تشکیل واگرایی مثبت بین قیمت و اندیکاتورهاست؛ بدین معنا که در آخرین فاز ریزش، بر روی نمودار مقدار شاخص هم‌وزن کف بسیار پایین‌تری ثبت کرده اما اندیکاتورها نتوانسته‌اند به کف قبلی باز‌گردند که ترجمه آن، تضعیف سمت عرضه است. علت این تفاوت ایجاد شده در شاخص‌کل و شاخص هم‌وزن را باید در عرضه‌های دولت و سهام‌عدالت در سهم‌های بزرگ جست‌وجو کرد که موجبات انتقال نقدینگی برخی حقیقی‌ها به سهام شرکت‌های کوچک و متوسط را فراهم کرد. نکته آخر آنکه شاخص گروه‌هایی همچون دارو، غذا، قند، رایانه، لاستیک و کانی‌های غیرفلزی نیز شرایط مشابه و همگرایی بالایی با شاخص هم‌وزن دارند و می‌توانند مورد‌توجه باشند.

 

 

این مطلب برایم مفید است
41 نفر این پست را پسندیده اند