پایه‌گذار آن «رِن ژِنگفِی» یک مهندس در ارتش آزادی‌بخش خلق چین (PLA) بود و روابط این شرکت با ارتش چین برای توسعه قابلیت‌های اولیه‌اش مهم بود. این شرکت از مشارکت با موسسه‌های تحقیقاتی مرتبط با ارتش نفع می‌برد، تجهیزاتی برای اولین شبکه ارتباطات ملی PLA ارائه می‌داد و میزبان محققان نظامی بود. محققان نیز این سوال را مطرح کرده‌اند که آیا هوآوی به‌راستی متعلق به کارکنان است و نه دولت یا خیر؛ درحالی‌که برخی دیگر بااحتیاط می‌گویند که اگر هوآوی با دولت چین همکاری هم نکند، در آینده می‌توان این شرکت را وادار به چنین کاری کرد.

مقام‌های چینی ادعای گزارش لوموند را زیر سوال بردند؛ اما به‌طور قابل‌توجهی، مقام‌های آفریقایی هم چنین کردند. در یکی از معدود بیانیه‌های رسمی که به پشیمانی ضمنی اشاره داشت، پل کاگامه، رئیس‌جمهور روآندا و رئیس اتحادیه آفریقا در آن زمان تصریح کرد که «فقط آرزو می‌کردم که ای‌کاش در آفریقا زودتر دست به اقدام هماهنگ می‌زدیم. باید بتوانیم ساختمان خودمان را خودمان بسازیم.» به گفته لوموند، مقام‌های اتحادیه آفریقا این تخلف را یک سال قبل از علنی شدن آن کشف کرده بودند. اگرچه آنها همچنان اصرار داشتند که هیچ خطا و مشکلی وجود ندارد؛ اما اتحادیه آفریقا بیانیه‌ای درباره تجهیزات مخابراتی جدید صادر کرد. این بیانیه تاکید داشت که «دیتاسنتر اتحادیه آفریقا یک دارایی بسیار حیاتی است. داده‌های ذخیره‌شده و سیستم‌های میزبانی‌شده در این مرکز داده‌ای باید در برابر هر نوع تهدید داخلی یا خارجی و دسترسی‌های غیرمجاز محافظت شوند.» اگر مقام‌های آفریقایی درباره نحوه رسیدگی به این تخلف فاحش در پایتخت‌های خود بحث و بررسی می‌کردند، محتمل است که چین در حال گوش دادن بود. چین همچنین به تامین مالی برای ساخت یا احیا و بازسازی ساختمان‌های پارلمانی در زیمبابوه، کنگو، مالاوی، گینه بیسائو، لسوتو، گابون و سیرالئون (تقریبا یکی در هر هشت کشور آفریقایی) یاری رساند. در آوریل ۲۰۱۸، کمتر از سه ماه پس از افشاگری لوموند، چین اعلام کرد که به کمیسیون جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) - یک اتحادیه اقتصادی منطقه‌ای متشکل از ۱۵ کشور غرب آفریقا- ۳۱میلیون دلار برای ساختمان مرکزی یا مقر جدید در نیجریه اختصاص می‌دهد. ساختمان‌های دولتی همواره اهدافی جذاب برای جاسوسی بوده‌اند. ایالات‌متحده پس از صرف ۲۳میلیون دلار برای ساخت یک سفارتخانه در شوروی سابق طی دهه‌های هفتاد و هشتاد، بیش از دو برابر آن را خرج کرد تا ابزارهای شنود را خنثی کند ازجمله ابزارهایی که به شکل عمیقی کاشته شده بود؛ به‌گونه‌ای که نمی‌شد آنها را از ساختار ساختمان جدا کرد.

یک کمیته سنای آمریکا در سال ۱۹۸۷ آن را «عظیم‌ترین و ماهرانه‌ترین عملیات اجراشده‌ شنود در تاریخ» نامید. درنهایت، این ساختمان تخریب شد و ساختمان جدیدی به‌جای آن ساخته شد که درنهایت در سال ۲۰۰۰ افتتاح شد. چین با ارائه کمک‌های مالی گسترده به شرکت‌هایش شاید می‌خواهد این بازی را در سطحی جدید به‌پیش ببرد.

   وقتی برادران بزرگ نظاره‌گرند

تامین مالی و انعطاف‌پذیری چین باعث شده است که شرکت‌هایش به بازارهای بسیار متنوع و مختلفی دسترسی داشته باشند؛ درحالی‌که شرکت‌های غربی در انتظار دولت‌هایی مانند اتیوپی برای آزادسازی اقتصادشان هستند، شرکت‌های چینی به‌راحتی با انحصارهای دولتی و شرکت‌های انحصاری دولتی همکاری می‌کنند. در کشورهایی که بخش مخابراتی خود را آزادسازی کرده‌اند؛ مانند کنیا، شرکت‌های چینی شروع به تخفیف دادن و ارزان‌فروشی کردند.از سال ۲۰۰۷ به این‌سو، هوآوی در حال ساخت سیستم ملی فیبر نوری کنیا بوده است؛ معامله‌ای که چین به تامین مالی آن با رقم ۶۰ میلیون دلار کمک کرد. بر اساس یک مطالعه منتشرنشده از سوی یک دولت اروپایی، هوآوی با یارانه‌های دولتی و بودجه‌های سخاوتمندانه به‌طورمعمول با تخفیف ۳۰-۲۰ درصدی کوشید تا قیمت‌ها را بشکند و رقبای غربی را پشت سر بگذارد. در صدر این مزیت‌های هزینه‌ای، شرکت‌های چینی در اتصال نقاط دورافتاده برتری داشتند.

p04 (2) copy

 

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند