او بخاری را خاموش و پنجره‌ها را باز کرد. افسران پلیس به همراه شهردار آن منطقه آمدند. همه نگران بودند، اما قدرتی در یافتن پزشک نداشتند. تقریبا پس از نصف روز، پس از آنکه پرستار آن مادر ۸۰ ساله توانست با پزشک شخصی او ارتباط برقرار کند و مکان او را بیابد، به خانواده اجازه داده شد تا جنازه را به قبرستان ببرند. لامبریچک جوان می‌گوید همچنان از بی‌خوابی در شب‌ها در عذاب است. او دلیل آن را اتفاقی می‌داند که برای مادرش رخ داد و می‌افزاید: «صادقانه بگویم، واقعا یک کابوس بود.» چنین انتظارات شکنجه‌آوری به تکرار در شهر ۴۰ هزار نفری «Douai» در شمال فرانسه و در مناطقی که از کمبود پزشک در رنج‌اند رخ داده است. یک روزنامه محلی این وضعیت را چنین توصیف کرد: «مرگ در وسط هفته در خانه خوب نیست.» شهرداران، اعضای شورای شهر، افسران پلیس، آتش‌نشانان و دیگر مقام‌ها اکنون در گیر و دار یافتن یک پزشک برای صدور گواهی فوت هستند. با این حال، نه دولت و نه انجمن‌های پزشکی اطلاعاتی بیرون نمی‌دهند که نشان دهد دقیقا این تعویق‌ها و تاخیرها چقدر است.

با بدتر شدن وضعیت، یک شهر آیین‌نامه‌ای صادر کرد که شهروندان را از مرگ در خانه‌ها منع می‌کرد به این معنا که باید بیمار را به بیمارستان رساند تا مشکلی در فرآیند انتقال و صدور گواهی فوت به وجود نیاید. شهردار Douai رویکرد متعارف‌تری در پیش گرفت. او به‌تازگی نامه‌ای به وزیر بهداشت ارسال کرد و در آن نوشت که سال گذشته چهار مورد از این نوع مرگ‌و‌میرها را شاهد بوده و افزوده که شهروندان مضطرب بارها با او تماس گرفته و خواستار کمک در یافتن پزشک جهت صدور گواهی فوت شده‌اند. شهردار «فردریک شرو» در مصاحبه‌ای گفت: «این مشکلی ملموس است که نشانه یک بیماری ساختاری‌تر است.» پرستارها، پزشکانِ پزشکی قانونی، پاتولوژیست‌ها و دیگر مقام‌ها در کشورهای دیگر مانند آمریکا می‌توانند گواهی فوت صادر کنند. اما در فرانسه که یک‌چهارم جمعیت در خانه می‌میرند، این نقش فقط برای پزشکان متصور است که باید به خانه فرد در گذشته بروند و تایید کنند که مرگ طبیعی بوده و به علت آن اشاره کنند.

این سیستم زمانی عملکرد خوبی داشت که فرانسه از وفور پزشک عمومی برخوردار بود و بسیاری از آنها تماس‌هایی از خانه دریافت می‌کردند. امروز در حالی که کمبود پزشکان در برخی مناطق به جایی رسیده که برخی فرانسوی‌ها به آن عنوان «برهوت پزشکی» داده‌اند، الزامات کسب گواهی فوت هم وضعیتی اینگونه دارد. «دکتر رونالد کرستل»، پزشک عمومی قدیمی در Douai که در سال ۲۰۱۵ توانسته بود مرکزی تاسیس کند که پزشکان در آن on-call بودند، می‌گوید: «یک شکاف عظیم وجود دارد. این مانند راه شوسه‌ای است که برای عبور اسب ساخته شده بود، اما اکنون با خودروهایی ۱۰ برابر سریع‌تر از آن عبور می‌کنیم؛ بنابراین در چنین مسیری تصادف هم هست.» به گفته دولت، حدود ۸ درصد از جمعیت فرانسه در «برهوت پزشکی» به‌سر می‌برد اگرچه تعداد کل پزشکان و گروه‌های پزشکی در شهرهای بزرگ به‌تدریج در حال افزایش است. شهر Douai و بقیه شمال فرانسه در دهه‌های اخیر با فروپاشی پایگاه‌های اقتصادی‌شان (کارخانه‌ها و معادن) به‌شدت آسیب دیده‌اند.

شهردار شرو می‌گوید، وضعیت در Douai- شهری که همچنان میراث باستانی غنی خود را جشن می‌گیرد و به رونق اقتصادی پساجنگ فرانسه می‌نازد - در مرحله «نگرانی» قرار دارد. او می‌گوید، اگرچه Douai در زمره مناطق «برهوت پزشکی» طبقه‌بندی نشده، اما پزشکان عمومی‌اش در حال پیر شدن هستند و جایگزینی آنها ناکافی است. عدم‌توازن میان «برهوت‌ها» و افزایش کلی در تعداد پزشکان موجب شکل‌گیری حس شکاف عظیم میان «فرانسه شکوفا» و «حاشیه‌ها» شده و همین باعث شده فرانسه دچار «پژمردگی» شود؛ شکافی که موجب برانگیختن تظاهرات جلیقه زردها و ظهور حزب راست افراطی «مجمع ملی» شده و همچنین موجب شد مطالبی در رسانه‌ها نوشته شود. «کریستوفر دیتریچ»، شهردار «لاینویل» که قصبه‌ای با ۴۵۰۰ سکنه است و دو پزشک آن در سال ۲۰۱۷ بازنشسته شدند، می‌گوید: «ما هرگز این همه پزشک در فرانسه نداشتیم و با این حال، برهوت پزشکی‌ای داریم که خانواده‌ها باید یک نعش را در خانه نگه دارند؛ گویی آنها در مرگ و زندگی رانده شده هستند.» دیتریچ می‌افزاید، در آن سال، لاینویل آیین‌نامه‌ای را تصویب کرد که سکنه را از مرگ در خانه منع می‌کرد. دلیل این بود که دو خانواده در وسط تابستان مدت‌ها انتظار کشیدند تا گواهی فوت صادر شود. این اتفاق موجب فشار بر مقام‌های درمانی در سطح ملی شد تا پزشکانی برای این منطقه بیابند اما نتایجی مغشوش به همراه داشت. دیتریچ می‌گوید، هیچ پزشکی نیامد اما یک مرکز پزشکی از راه دور دایر شد. در فرانسه، که نیمی از پزشکان خانواده‌ها اکنون بالای ۵۵ سال دارند، مقام‌ها با موج عظیمی از بازنشستگی طی دهه آینده مواجهند. دولت فرانسه با هدف افزایش تعداد پزشکان، به‌دنبال حذف محدودیت بر تعداد دانشجویان پزشکی در سال آینده است و می‌خواهد پزشکان جوان را به مناطقی «تحت حمایت» بفرستد؛ مناطقی که در آنجا پزشک کم است یا اصلا نیست. اما انتظار نمی‌رود که تاثیر این اقدام جدید تا یک دهه آتی احساس شود و پزشکان جوان به‌دنبال انتخاب تخصص پس از پزشکی عمومی هستند.  دکتر «مارک وُگل» قائم‌مقام شورای پزشکی فرانسه در «نورد» می‌گوید، جذب پزشک به مناطق «برهوت پزشکی» دشوار است. او می‌افزاید: «برهوت پزشکی واقعا برهوت است یعنی جایی که اداره پست، بانک یا مدرسه ندارد. یافتن یک پزشک هم در آنجا بسیار دشوار است.» برخی پزشکان می‌گویند، پزشکان باقی مانده در مناطق تحت حمایت احساس تکلیف نمی‌کنند که به جایی بروند و مرگ کس دیگری را تایید کنند که بیمار آنها نیست. در جایی که پیوند میان بیمار و پزشک قوی است، صدور گواهی فوت آخرین وظیفه پزشک تلقی می‌شود. از سال ۲۰۱۷، فرانسه نرخ ۱۰۰ یا ۱۱۰ یورویی را برای پزشکی در نظر گرفته که گواهی فوت را شب‌هنگام، طی هفته، تعطیلات یا در مناطق تحت حمایت صادر کند. اما برخی مقام‌های دولتی می‌گویند تاثیر این سیاست محدود است. پزشکان در برابر فشار ازسوی برخی سیاستمداران که می‌گویند آنها باید گواهی فوت صادر کنند می‌ایستند. استدلال پزشکان این است که با مشاهده جسد در خانه نمی‌توان علت مرگ را مشخص کرد؛ زیرا مشخص کردن دلایل مرگ یک فرآیند جدی پزشکی است که خطا در آن می‌تواند عواقب سختی به‌دنبال داشته باشد.

 

این مطلب برایم مفید است
12 نفر این پست را پسندیده اند