«نادی اشمیت»، «آتیکلا شوبرت» و «جیمز مسترز»، گزارشگران سی‌ان‌ان در ۷ دسامبر (جمعه ۱۶ آذرماه) نوشتند که از این زن با عنوان «مینی مرکل» یاد می‌شود که ابتدا نخست‌وزیر زارلند بود و سپس به دبیرکلی حزب رسید و از سوی مرکل به‌عنوان رئیس حزب برگزیده شد. این گزارشگران نوشتند که کارن باوئر احتمالا حزب CDU را تا انتخابات فدرال سال ۲۰۲۱ هدایت خواهد کرد و جانشین مرکل خواهد شد.

«اشمیت- شوبرت- مسترز» معتقدند این دومین باری است که یک زن به دبیرکلی حزب برگزیده می‌شود و در صورت انتخاب به‌عنوان صدراعظم هم دومین زنی است که به این مقام می‌رسد. این گزارشگران می‌نویسند او خصلت‌هایی مانند مرکل دارد: نرم‌گفتار اما قاطع و عملگراست. او از معدود سیاستمدارانی است که در کوران رقابت‌ها به ۱۶ ایالت آلمان سفر کرد و با رای‌دهندگان و اعضای حزب صحبت کرد. کارن‌باوئر ۵۶ ساله یک سیاستمدار محافظه‌کار میانه‌رو به‌‌شمار می‌رود که معتقد است نباید دستاوردهای دموکراسی و جامعه‌ مدرن را فدای آرای بیشتر از جانب راست‌گرایان و چپ‌گرایان پوپولیست کرد. او خواهان ادامه‌ سیاست‌های مرکل است.

برای رهبری حزب غیر از کارن‌باوئر، دو مرد هم به نام‌های «فریدریش مرتس» و «ینس اشپان» نامزد شده‌ بودند. مرتس از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ رئیس فراکسیون مشترک احزاب دموکرات‌مسیحی و سوسیال‌مسیحی در پارلمان آلمان بود. کرامپ کارن‌باوئر دبیرکل حزب است و اشپان از مارس سال‌جاری پست وزارت بهداشت را به‌ عهده دارد. به هر روی، در دور اول رای‌گیری کنگره حزب دموکرات مسیحی، ینس اشپان حذف شد. در دور دوم رای‌گیری رقابت میان کارن باوئر و فریدریش مرتس بود. از مجموع ۱۰۰۱ نماینده حاضر در کنگره رای ۹۹۹ نفر سالم و معتبر بود. از این تعداد ۵۲۷ نفر به خانم آنگرت کرامپ کارن‌باوئر و ۴۸۲ نفر به فریدریش مرتس رای دادند. به این ترتیب خانم کرامپ کارن‌باوئر ۷/ ۵۱ درصد و فریدریش مرتس ۲/ ۴۸ درصد آرای نمایندگان کنگره حزب حاکم دموکرات مسیحی را به‌دست آوردند.

مرکل اکتبر گذشته اعلام کرده بود که قصد دارد از رهبری حزب کناره‌گیری کند اما تا انتخابات آتی در سال ۲۰۲۱ در سمت صدراعظمی آلمان باقی خواهد ماند. گردهمایی حزب دموکرات مسیحی در‌ هامبورگ برگزار شد. مرکل در دو سال اخیر به‌شدت زیر فشار بود و بالاخره روز ۲۹ اکتبر اعلام کرد که از ریاست حزب کناره می‌گیرد. صدراعظم آلمان نخستین فشارهای چشمگیر را در سال ۲۰۱۵ به‌دنبال اعلام آمادگی برای پذیرش بیش از یک میلیون پناهجو تجربه کرد. بسیاری از هم‌حزبی‌های او با این سیاست مخالف بودند و آرای کم‌ حزب در انتخابات‌های فدرال و ایالتی را به‌حساب مرکل ‌گذاشتند. علاوه بر این، کشمکش‌های درون دولت ائتلافی که از سه حزب دموکرات‌مسیحی، سوسیال‌مسیحی و سوسیال‌دموکرات تشکیل شده باعث تضعیف جایگاه او شد.

گزارشگران سی‌ان‌ان، از کارن‌باوئر به‌عنوان «نخست‌وزیر دستچین شده مرکل» نام می‌برند که یکبار در سال ۲۰۰۲ در رقابت‌های رهبری شکست خورد. او در سخنرانی خود در کنگره حزب تلاش می‌کرد تا شخصیتی مستقل از خود نشان دهد و خود را رهبری معرفی کند که متکی به خود است و بر اصول و مواضع خود می‌ایستد. او در سخنرانی روز جمعه در مورد القابی که برایش به‌کار می‌رود، گفت: «من خیلی در این باره شنیده‌ام که چه هستم و چه می‌خواهم. از من با عنوان «مینی»، «کپی» و اصطلاحاتی از این دست یاد می‌شود. حضار عزیز من همان چیزی هستم که در برابر شما خواهم ایستاد و به آن هم افتخار می‌کنم.» به نوشته گزارشگران سی‌ان‌ان، از باوئر در میان هم‌حزبی‌ها و همکارانش با نام مستعار «AKK» یا «آ.کا.کا» یاد می‌شود. کارن باوئر در سخنرانی‌اش در اجلاس حزب گفت که حزب دموکرات مسیحی آلمان باید «قدرتمندترین حزب مردمی» باقی بماند. او همچنین از ایده «اروپایی قوی» دفاع کرد که «در درون باز و در بیرون مورد حمایت است» و به شورای امنیت اروپا و ارتش اروپا متکی است. کارن باوئر را تجسم پیوند با اساس حزب دموکرات مسیحی و «نزدیکی به واقعیت‌ها» می‌دانند. کارن‌باوئر فرد معتمد و نزدیک به صدراعظم آلمان محسوب می‌شود. اما او پیش از هر چیز سیاستمداری باتجربه در همه سطوح سیاسی است.

او که دانش‌آموخته رشته‌های علوم سیاسی و حقوق است در سال ۱۹۹۸ به مدت شش ماه نماینده مجلس فدرال آلمان بود، اما سپس با حمایت پتر مولر، که در آن زمان نخست‌وزیر ایالت زارلند بود و هم‌اکنون قاضی دادگاه قانون‌اساسی آلمان است، به عرصه سیاست در ایالت زارلند بازگشت. «مینی مرکل» در طول ۱۲ سال چهار بار در راس وزارتخانه‌های مختلف ایالتش بوده و همواره از تجربیات دوران وزارت در نطق‌هایش سخن می‌گوید. او در عرصه‌های وزارت داخلی، خانواده و زنان، آموزش و فرهنگ و امور اجتماعی تجربه اندوخته است. او در سال ۲۰۱۱ جانشین پتر مولر شد و به نخست‌وزیری ایالت زارلند رسید. او دومین زن سیاستمدار از احزاب متحد دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی آلمان است که به بالاترین مقام سیاسی یک ایالت در آلمان رسید. او که از زارلند کوچک به صحنه بزرگ سیاست در برلین آمد به زودی به‌عنوان کسی شهرت یافت که میان جناح‌های مختلف و رقیب درون حزب میانجیگری می‌کند و آنها را به هم پیوند می‌دهد و در بیرون حزب از علایق و باورهای آن به خوبی دفاع می‌کند.

رویترز نیز در گزارشی بدون نام مورخ ۸ دسامبر می‌نویسد هدف رهبر جدید حزب دموکرات مسیحی «به هم پیوستگی و اتحاد میان اعضای حزب» است. رویترز معتقد است نشستن باوئر در جایگاه رهبری حزب او را به صدراعظم بالقوه و آینده آلمان تبدیل خواهد کرد. دیروز شنبه ۱۷ آذر هم «پل زیمیاک» (Paul Ziemiak)، رئیس اتحادیه جوانان (شاخه جوانان محافظه‌کار) را به‌عنوان دبیرکل CDU برگزید؛ نقشی که طی آن وی می‌تواند حزب و کارزارهای انتخاباتی را سازمان داده و از باوئر حمایت کند. انتخاب زیمیاک ۳۳ ساله اولین عزل و نصب خانم باوئر در مقام رئیس حزب است. او با ۸/ ۶۲ درصد آرا به این مقام برگزیده شد. رویترز معتقد است که اولین و مهم‌ترین کار خانم باوئر در مقام رئیس حزب تلاش برای متحد ساختن CDU پیش از انتخابات منطقه‌ای و اروپایی در سال ۲۰۱۹ است.