گرچه تظاهر چین به قرار داشتن در جایگاه یک ابر قدرت در این حوزه بیشتر به یک توهم شبیه است؛ چون آمریکا و متحدانش در این زمینه از آن جلوتر هستند، اما آمریکا هم حق دارد در این باره نگران باشد. وابستگی آمریکا به ریزتراشه‌های چینی حقیقتی انکارناپذیر است؛ ریزتراشه‌هایی که در برابر هک چینی‌ها آسیب‌پذیر هستند و این برای آمریکا می‌تواند یک دغدغه واقعی در حوزه امنیت ملی باشد. به راستی آمریکا تا چه زمان قادر خواهد بود این پیش‌تازی خود در زمینه فناوری را ادامه دهد؟

به‌زعم اکونومیست، رویکرد صحیح آمریکا در این زمینه می‌تواند سه مرحله داشته باشد: نخست همکاری با متحدان اروپایی و آسیایی در زمینه فشار وارد کردن علیه اقدامات ناعادلانه چین در سازمان تجارت جهانی (اقداماتی همچون انتقال اجباری تکنولوژی و دزدی مالکیت معنوی) و غربالگری سرمایه‌گذاری‌های چین در آمریکا وقتی پای امنیت در میان است. دوم، شکوفا کردن نوآوری‌های داخلی آمریکا. هم‌اکنون هم دولت آمریکا سرمایه‌گذاری‌های خود در حوزه ریزتراشه‌ها را افزایش داده است؛ اما لازم است که درهای کشور به روی استعدادها بیشتر گشوده شود. سوم، آماده شدن برای جهانی که در آن ریزتراشه‌های چینی قدرتمندتر و بانفوذترند. این به آن معناست که باید مراحل آزمون بیشتری برای سنجش امنیتی محصولات تولید چین تعریف شود و استانداردهای انتقال داده‌ها سختگیرانه‌تر شود؛ به‌نحوی که اطلاعات به آسانی و بی‌توجهی حالا انتشار داده نشوند.

گرچه راهکارهایی از این دست سر فصل نشست‌های این هفته اجلاس گروه ۲۰ را به خود اختصاص نخواهند داد؛ اما در شکل‌دهی به جهان سال‌های پیش‌رو موثرتر خواهند بود.