«استفن کاستل» در گزارش ۶ جولای خود در نیویورک تایمز، نوشت تهدید خانم نخست‌وزیر کارگر افتاد. در پایان روز جمعه ۱۵ تیرماه او اعلام کرد که توافق تیم خود را برای بازگشت به مذاکره با بروکسل به‌دست آورده که باعث می‌شود بریتانیا همچنان به‌طور موثری با قواعد اتحادیه اروپا پیوستگی داشته باشد. به همین ترتیب، کسب توافق کابینه برای اجرای برنامه‌های می‌ درباره برگزیت لازم بوده و به این وسیله او می‌تواند بر تنش میان وزرای کابینه درباره این مساله فائق آید.

گزارشگر نیویورک‌تایمز می‌افزاید: نخست‌وزیر انگلیس با انجام این کار نه‌تنها باعث شد حامیانش دیدگاه روشن‌تری از خروج داشته باشند، بلکه باعث شد دولت او نیز مسیر را هموارتر ببیند و تغییر جهت در «پسابرگزیت» را آسان‌تر بیابد. پیشنهاد برگزیت خانم نخست‌وزیر به «دوستدار تجارت» معروف است. پس از اینکه ترزا می ‌موفق شد اکثریت وزرا را با خود همراه سازد، آنها از پیشنهادها و برنامه‌های نخست‌وزیر درباره برگزیت و برای «منطقه تجارت آزاد» با اتحادیه اروپا و حفظ ارتباط نزدیک تجاری حمایت کردند. با این حال، کاستل می‌نویسد روشن نیست که آیا آتش بس میان محافظه‌کاران ادامه خواهد یافت یا خیر زیرا موضع مذاکراتی او بعید است از سوی رهبران اروپایی مورد پذیرش قرار بگیرد. در عین حال، مزیت این پیروزی برای خانم می‌ در این است که به او اجازه می‌دهد مذاکراتی جدی‌تر با بروکسل در تلاش برای دستیابی به توافقی تا ماه مارس داشته باشد. ماه مارس ماه خروج بریتانیا از اتحادیه است. رویترز نیز رویکردی نزدیک به نیویورک‌تایمز داشته و بر این باور است که توافق کابینه بریتانیا البته برای بروکسل کافی نخواهد بود؛ چون اتحادیه اروپا می ‌را تحت‌فشار قرار داده تا با یک رویکرد بسیار موجز برای روابط آتی کنار بیاید. البته این توافق میان می ‌و وزرای کابینه راه را برای مذاکرات با اتحادیه اروپا هموارتر می‌کند.

میشل بارنیر، مذاکره‌کننده ارشد برگزیت اتحادیه اروپا از این توافق در دولت انگلستان استقبال کرد و در توییتر خود نوشت: «اگر این پیشنهادها واقعی و قابلیت کار داشته باشند، ما آنها را مورد بررسی قرار می‌دهیم.» ترزا می ‌نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد: «در گفت‌وگوهای کابینه بر مواضع جامع خود برای آینده مذاکرات با اتحادیه اروپا به توافق رسیدیم. ما حالا باید تمام تلاش خود را به کار ببندیم تا این پیشنهاد را با اتحادیه اروپا به منظور به‌دست آوردن آینده‌ای شکوهمند و امن که مستحق مردمان ماست، به مذاکره بگذاریم.»

در هر حال، گزارشگر نیویورک‌تایمز می‌نویسد: تهدید خانم نخست‌وزیر در این توافق بی‌تاثیر نبوده است. برخی از محافظه‌کاران سرسخت و «عناصر شورشی‌تر» کابینه با این تهدید حساب کار دست‌شان آمد. او به وزرا دستور داد که به محض ورود به «چکرز»- اقامتگاهی متعلق به قرن ۱۶ در شمال غرب لندن- موبایل‌های خود را تحویل دهند. تایمز لندن هم می‌نویسد این عناصر شورشی که از قضا طماع و قدرت‌پرست هم بودند وقتی با تهدید می‌مبنی بر اخراج از کابینه، استعفا و تحویل خودروهای لیموزین مواجه شدند ترجیح دادند با او توافق کنند تا با پای پیاده به خانه نروند و از خودروهای شخصی استفاده نکنند.

در آخر، رقبای سخت سری مانند بوریس جانسون، وزیر خارجه، تصمیم گرفتند که کوتاه بیایند؛ زیرا فضا را برای مانور قدرت مناسب نمی‌دیدند. نشست کابینه با این اعلان همراه شد که کابینه موافقت کرد «کتاب راهنما برای کالاهای صنعتی و محصولات کشاورزی» را تهیه کند. به نوشته کاستل، این بدان معناست که بریتانیا قواعد اروپا برای تولید کالاها، غذا و دیگر محصولات کشاورزی را امضا خواهد کرد؛ بدون اینکه بتواند در این قواعد دخل و تصرف کند. با بانکداری و مالی – دو جزء اساسی اقتصاد بریتانیا، البته در چارچوب‌های مجزای دیگری تعامل خواهد شد که به بریتانیا انعطاف‌پذیری بیشتری می‌دهد تا قواعد و مقررات خاص خود را وضع کند.