برای اولین بار طی حدود ۶۰ سال، پس از دوره برادران کاسترو، ریاست‌جمهوری کوبا به شخصی می‌رسد که در انقلاب ۱۹۵۹ نجنگیده است. رائول کاستروی ۸۶ ساله رسما در سال ۲۰۰۸ با گذراندن دو سال رهبری موقت در پی بیماری برادرش فیدل به ریاست‌جمهوری رسید. فیدل کاسترو از زمان تسخیر قدرت در دوره انقلاب قدرت را در دست داشت و سرانجام در ۲۰۱۶ درگذشت. بیش از هشت میلیون کوبایی واجد شرایط شرکت در انتخابات هیات‌های مجلس استانی و تعیین ۶۰۵ تن برای مجلس ملی بودند. لیست نامزدها را تنها حزب این کشور، حزب کمونیست ارزیابی کرده است. نامزدها از حزب کمونیست کوبا هستند یا به اتحادیه‌های تجاری یا دانشجویی تعلق دارند. رائول کاسترو در ۲۰۱۷ گفت: احزاب سیاسی شرکت نکنند. کمپین‌ها تامین مالی نشوند. انتخاب نامزدها براساس شایستگی، قابلیت‌ها و تعهد به مردم است.

روزنامه رسمی گرانما در گزارشی نوشت: هیچ‌کس برای جمع‌آوری رای وعده نداد یا قابلیت‌هایش را در چشم حامیانش بزرگ نکرد... این چهره واقعی و استثنایی آن چیزی است که ما با افتخار به آن دموکراسی سوسیالیستی می‌گوییم. در میان لیست اعضای آتی مجلس ملی کوبا، رهبران حزب کمونیست شامل رائول کاسترو، دبیر اول او و چهره‌های تاریخی انقلاب کوبا دیده می‌شود. بیش از نیمی از نامزدها به عبارتی ۳۲۲ تن زن هستند. رئیس‌جمهوری کوبا از سوی هیاتی ۳۱ نفره موسوم به «شورای کشور» انتخاب می‌شود که رئیس آن به‌صورت خودکار رئیس‌جمهوری کشور می‌شود. اما این شورای کشور اول باید از سوی مجلس ملی انتخاب شود. اعضای پارلمان نیز از سوی کمیسیون‌های حزب کمونیست انتخاب می‌شوند که ریاست آن بر عهده رائول کاسترو است. دو نفر دیگر نیز رامون مخادو ونتورا، ۸۷ ساله و رامیرو والدز، ۸۵ ساله است.

گرچه کاسترو تاکید کرده است نمی‌خواهد برای یک دوره دیگر سکاندار هاوانا باشد اما انتظار می‌رود همچنان به‌عنوان رهبر حزب قدرتمند کمونیست باقی بماند. انتظار می‌رود میگوئل دیاز کانل ۵۷ ساله معاون اول رئیس‌جمهوری کوبا جای رائول کاسترو را بگیرد. دیاز کانل بعد از انقلاب کوبا متولد شده، مهندس است و به تدریج طی سه دهه فعالیت تحت نظارت رائول توانست رده‌های قدرت را طی کند. او ماه نوامبر گفت: هنوز هم می‌توان رئیس‌جمهوری برای کوبا بود که از انقلاب دفاع می‌کند. انتخابات کوبا هر ۵ سال یک‌بار برگزار می‌شود و مردم این کشور باید از میان دو مقام رسمی این کشور یک نفر را مورد تایید قرار دهند. به گفته برخی این انتخابات بیشتر جنبه نمادین دارد تا وحدت مردم کوبا را نشان دهد. فرد جدید ۱۹ آوریل به‌طور رسمی جانشین رائول کاسترو می‌شود. نام رائول، به همراه برادر بزرگ‌ترش در این روز گره خورده است به حمله ناکام تحت امر سیا به خلیج خوک‌ها که نزدیک به ۶ دهه از آن زمان می‌گذرد.

برخی می‌گویند کار دیاز کانل به‌عنوان جانشین رائول کاسترو بسیار سخت است. زمامداری او مصادف شده است با کاهش شدید کمک‌های مالی ونزوئلا به این کشور کمونیستی و ارتباطشان با ایالات‌متحده، که دهه‌ها بوده این کشور را تحت تحریم جهانی قرار داده است.  همزمان دیاز کانل باید در بازار نیز اصلاحات فراوانی انجام دهد. رافائل پاردون یکی از شهروندان کوبایی، ۳۷ ساله که مربی ورزش است می‌گوید: برای مردم کوبا انتخابات هرگز به معنی تغییر نبوده است. درحالی‌که دوران کاستروها در ماه آوریل تمام می‌شود، کارشناسان می‌گویند هر چند قدرت اصلی همچنان دست کاسترو خواهد بود اما با بازنشسته شدن افراد کهنسال حزب، این حزب با یک تغییر سنی روبه‌رو خواهد شد و به سمت جوان‌تر شدن پیش خواهد رفت.  در این شرایط هنوز ابهامات فراوانی در باب آینده کوبا وجود دارد. آرنولدو بتانکورت، ۵۲ ساله، که صنایع دستی در هاوانا می‌فروشد می‌گوید: ما دقیقا نمی‌دانیم قرار است چه اتفاقی بیفتد. اما مردم دوست دارند چیزهای جدید ببینند، یک تغییر برای بهتر شدن.

کوبا جزو معدود کشورهایی است که همچنان به شکل تک‌حزبی اداره می‌شود. حکومت می‌گوید سایر احزاب در صورت شکل‌گیری به‌دنبال سرنگونی حزب کمونیست و کشور خواهند بود. از سویی حضور در انتخابات برای مردم تا حدی اجباری است. روزاریو وگا، ۳۸ ساله می‌گوید: حضور در انتخابات در این کشور واقعا از روی اجبار است، چرا که دوست نداری خود را در نقطه مقابل کمیته‌های دفاع از انقلاب قرار دهی. البته همگان به این شکل به انتخابات نگاه نمی‌کنند و برخی به این دلیل در انتخابات شرکت می‌کنند تا از سیستم دفاع کنند. خولیو سزار گاریگا، ۲۹ ساله می‌گوید: «این رای برای وطن است. برای رشد اقتصادی.» سپس این شهروند هاوانایی می‌افزاید: «اما ما متحد با یکدیگر و با مشت‌های گره کرده امپریالیسم را که قصد دارد ما را گیج کند، خرد خواهیم کرد.»