در خصوص سر مقاله روزنامه دنیای اقتصاد به تاریخ ۱۵/۶/۸۵ با عنوان «ناهار مجانی میل دارید»؟ نوشته آقای علی میرزا خانی، اینجانب به عنوان یکی از کارمندان سازمان صنایع و معادن یکی از شهرستان‌ها هم اکنون ۵ سالی هست که با این نوع رانت در بخش پلاستیک و محصولات پلاستیکی آشنا شده‌ام و باید گفت که نویسنده فقط صفحه اول یک مثنوی را گشوده‌اند و سایر صفحات همچنان ناگشوده باقی‌مانده است، به طور مثال رانت موجود در صنایع پلاستیک تنها به بخش عمومی آن معطوف نشده بلکه سبب به وجود آمدن فساد درسازمان‌های صنایع گشته به گونه‌ای که برخی‌ها با این دلالان همراه گردیده و ضمن شراکت با آنها نسبت به معرفی آنان به پتروشیمی جهت اخذ سهمیه بیشتر اقدام می‌ورزند و یا اینکه خود شخصا اقدام به اخذ مجوز نموده‌اند و صد البته این فساد مختص به سازمان‌های صنایع و معادن نبوده و در پتروشیمی هم همه‌گیر شده است.از طرفی به واسطه همین اختلاف قیمت بین سهمیه اختصاصی و بازار سبب جلب بیشتر متقاضیان به این صنعت شده که آمار وزارت صنایع در خصوص میزان مجوزهای صادره خود دلیل این امر می‌باشد. البته این امر را به فال نیک نگیرید چون نه تنها باعث اشتغالزایی نشده و فقط این مجوزها بر روی کاغذ می‌باشند بلکه سبب به وجود آمدن نوعی تقاضای کاذب بین سرمایه‌گذاران جهت استفاده از این سفره پهن و گسترده گردیده به هر حال تا زمانی که این اختلاف قیمت بین سهمیه و بازار واقعی وجود دارد، این معضلات دور از ذهن نخواهد بود. امیدوارم علاوه بر اینکه به امر خبررسانی اقدام می‌ورزید، نسبت به بازگو کردن این گونه معضلات نیز اقدام فرمایید .

با تشکر