مهرداد گوران - نمایشگاهی از ۷۵۰ قطعه عکس اثر براسایی (گیولا هالاس)، عکاس بزرگ مجارستان ماه آینده در پاریس برگزار می‌شود. براسایی (۱۹۸۴-۱۸۹۹) یکی از بزرگ‌ترین عکاسان نوآور اروپا است که عکس‌های سیاه و سفید او نمونه‌های مثال‌زدنی ترکیب هنر و اطلاع‌رسانی هستند.

او در شهر ترانسیلوانیا به دنیا آمد که آن زمان بخشی از مجارستان بود، اما اکنون جزو خاک رومانی است.

پدر براسایی استاد ادبیات در دانشگاه سوربن بود و بنابراین خانواده او مقیم پاریس شد و کودکی براسایی در این شهر خاطره‌برانگیز سپری شد.

او در جوانی به مجارستان بازگشت و در «دانشکده هنرهای زیبا»ی بوداپست نقاشی و مجسمه‌سازی خواند.

در سال ۱۹۲۰ به برلین رفت و روزنامه‌نگاری را پیشه خود کرد. در همان زمان در دانشکده کارلوتنبرگ این شهر، تحصیلات خود را در زمینه هنر ادامه داد.

در سال ۱۹۲۴ به پاریس عزیمت کرد و به یادگیری زبان فرانسه پرداخت. در پاریس با مارسل پروست، نویسنده بزرگ مدرنیست فرانسوی آشنا شد و از خواندن آثار او به وجد آمد.

در عین حال از یک مکان دیگر هم غافل نشد، محله مونپارناس پاریس.

در همین مکان با دیگر هنرمندان بزرگ قرن که از چهار گوشه دنیا به آنجا می‌آمدند، حشر و نشر یافت و عکس‌هایی به یادماندنی از آنها در تاریکخانه خلاق خود ثبت کرد.

عکس‌هایی از پابلو پیکاسو، سالوادور دالی، هنری ماتیس، آلبرتو جیاکومتی، مارسل پروست و ... .

او علاقه عجیبی به شب‌های پاریس و نور چراغ‌های خیابان و بلوارهایش در تاریکی داشت و بیجا نیست اگر هنری میلر به او لقب «چشم پاریس» داده است.

براسایی شب‌های بارانی و مه‌گرفته پاریس را به زیباترین خاطره هنر مدرن در این شهر تبدیل کرده است.

نخستین کتاب او در زمینه عکاسی با عنوان «پاریس در شب» در سال ۱۹۳۳ منتشر شد که یکی از منابع مهم عکاسی مدرن به شمار می‌آید.

حاصل کار او به عنوان نویسنده، نوشتن و انتشار ۱۷ جلد کتاب و صدها مقاله بوده است.

یکی از خواندنی‌ترین کتاب‌هایش «مجادلاتی با پابلو پیکاسو» است که پرده از رمزوراز زندگی او برداشته است.

عشق بی‌پایان او به سینما را هم نمی‌توان ناگفته باقی گذاشت، او گفته است: سینما تمام آن چیزی است که از هنر می‌خواهم.

در سال ۱۹۵۶ فیلم TANT QUILY QURA DESBETES را ساخت که جایزه بهترین فیلم جشنواره کن را برای او به ارمغان آورد.

براسایی در سال ۱۹۷۴ شوالیه شد و در سال ۱۹۷۶ نشان هنر فرانسه را دریافت کرد، در سال ۱۹۷۸ هم جایزه بزرگ عکاسی فرانسه به او اعطا شد.

او چنان که خود می‌خواست سرانجام در گورستان مونپارناس به خاک سپرده شد.

پیش‌بینی می‌شود که فروش عکس‌های او در نمایشگاه ماه آینده پاریس فراتر از ۴میلیون یورو باشد.

شماری از مهم‌ترین عکس‌های «پاریس در شب» او در این نمایشگاه به نمایش در می‌آید.

او عکاسی را هنر به تاریخ سپردن یک رویداد دانسته و گفته است: «یک عکاس خوب باید به صورت توامان دو ویژگی داشته باشد: احساس روزنامه‌نگارانه (حساسیت به آنچه در جهان اتفاق می‌افتد) و حس شکل

(the Sense of form) . اما معیار شخصی من برای ارزیابی یک عکس آن است که فراموش ناشدنی باشد.»