مهرداد گوران‌ـ راور توماس (۱۹۹۸-۱۹۲۶) از هنرمندان صاحب سبک استرالیایی است که به فضای تاریخی این کشور توجه نشان داده و آثار خود را با استفاده از نمادها و نشانه‌های بومی خلق کرده است. راور توماس

یکی از تابلوهای او با عنوان «bugaltji» در خانه حراج sotheby's با قیمت پایه ۶۰۰هزار دلار به مزایده گذاشته شده است که این قیمت‌گذاری از نظر حراج نقاشی‌های بومی بسیار قابل توجه است. یکی از کارشناسان sotheby's می‌گوید: «این تابلو از آثار درخشان توماس است که در عین سادگی، معنا و دلالت عمیقی دارد». در جریان حراج خانه sotheby's در ملبورن ۱۳۰اثر بومی مربوط به ۲۰۰سال اخیر در استرالیا به مزایده گذاشته شده و پیش‌بینی می‌شود که خریداران و مجموعه‌‌داران خارجی، به این مزایده رونق ببخشند.

راور توماس، یک کارگر ساده بوده، با زندگی سخت و طاقت‌فرسا. او تا دهه ۱۹۷۰ نقاشی را یک رویای دست‌نیافتنی می‌دانست که هرگز به آن دست نخواهد یافت. در تمام سال‌هایی که به کارگری مشغول بوده این رویا را با خود حمل می‌کرده و از معدنی به معدن دیگر می‌برده است. در سال‌های جوانی و میانسالی با ذغال ساده روی سنگ طراحی می‌کرده و همیشه در این آرزو بوده که روزی بتواند ایده خود را روی بوم هم اجرا کند و جایی به نمایش بگذارد.

حتی در یک دوره‌ای دست به کاری عجیب زد، نقاشی چهره مردگان روی سنگ قبرهایشان. این کار او هم اقتصادی بود هم هنری. خودش گفته است «من با ترسیم چهره مردگان به قلمرو هنرزندگان پای گذاشتم.» به هر حال روزهای سخت او در سال‌های آخر دهه ۱۹۷۰ به پایان رسید وقتی به همراه پنج هنرمند بومی‌گرای دیگر استرالیا در بینال ونیز شرکت کرد و جایزه بهترین نقاشی را به دست آورد رویای خوش گذشته‌های دور تعبیر شد. پس از آن آثار او در چند کشور از جمله گالری ملی استرالیا و نمایشگاه‌هایی در آمریکا، اسکاتلند، آلمان و هلند به نمایش درآمد و دیری نگذشت که به هنرمندی جهانی تبدیل شد. در واقع راز جهانی شدن او را باید در نگاه و سبک بومی‌اش جست‌وجو کرد، سبکی منحصربه فرد که بر بنیان حافظه تاریخی کشورش شکل گرفته و سرشار از حس طبیعی، هویت جغرافیایی و اصالت محلی است.

در سال‌های گذشته ارزش آثار او در حراج‌های بین‌المللی، در حد و اندازه آثار بزرگ‌ترین نقاشان معاصر بوده است. در سال ۲۰۰۱ تابلویی از او با قیمت ۷۷۸هزار و ۷۵۰دلار به فروش رفت که در آن زمان برای هنر‌بومی یک رکورد بود. کار راور توماس،‌ نمونه‌ای مثال‌زدنی از تحقق شعار «محلی بیاندیش جهانی عمل کن» است. او سال‌ها در سکوت و خلوت خودش چهره‌های مردگان را طراحی کرد و کسی نام و نشان او را نمی‌دانست، اما بخت یارش شد و به واسطه خلاقیت پرثمرش، اسباب بزرگی را فراهم کرد و در کنار بزرگان هنر قرار گرفت.