مذاکرات شامل چهار عنصر اصلی شده، اول، پرونده یمن و قدرت گرفتن حوثی‌ها که حالا در شرایط پیشروی در جبه مأرب هستند و دوم، پرونده لبنان که شاهد یک فروپاشی و تجزیه تهدید‌کننده است، سوم، پرونده توافق هسته‌ای ایران و مذاکرات وین و چهارم، امنیت آب های خلیج‌فارس.

برگزاری نشست در بغداد، نشان دهنده موفقیت الکاظمی و همچنین نیاز ایران و عربستان به واسطه‌ای قابل قبول برای هر دو کشور است، امری که نخست‌وزیران سابق عراق از آن برخوردار نبودند. علاوه بر این، برگزاری نشست نشان می‌دهد دو طرف ایرانی و سعودی در روند سیاست‌هایشان در لبنان و یمن و همچنین در سوریه و عراق نیاز به نوعی راه‌حل  دارند.

پیوند مشترکی که باعث حرکت ایران و عربستان به سمت مذاکره و امکان صلح شده، نگرانی دو طرف در مورد اوضاع دو میدان عربی مهم است. درحالی‌که به‌نظر می‌رسد حوثی‌ها در یمن پیشرفت داشته و تلاش‌ها برای توقف آنها شکست خورده، این مساله عنصر اول در برنامه‌های ریاض است. نگرانی تهران هم متمرکز بر شرایط هم‌پیمانش حزب‌الله در لبنان و افزایش تحریم‌های بین‌المللی علیه آن است.

در ضمن، نمی‌توان موضع دولت جدید آمریکا را نادیده گرفت؛ آنچه باعث تضعیف موضع نظامی و سیاسی ریاض در یمن شده و تهران را به سمت تغییر اوضاع نظامی و سیاسی در برخی مناطق نفوذ خود سوق داد. مادامی که تحول بزرگی در توازن‌های نظامی و سیاسی ایجاد نشود، امور می‌توانند به سمت آتش‌بس در یمن، در مقابل ایجاد راهی برای ورود مستقیم یا غیرمستقیم حزب‌الله در حکومت لبنان حرکت کند.

این مطلب برایم مفید است
58 نفر این پست را پسندیده اند