نگاهی به شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن

این شرکت در سال ۱۹۸۷ و با آغاز شدن مباحث مربوط به خصوصی‌سازی در ژاپن از شرکت راه‌آهن ملی ژاپن جدا شد. در ژوئیه ۲۰۰۲، این شرکت برای اینکه بهره‌وری خود را افزایش دهد، مورد بازسازی واقع شد و تمرکز آن روی توسعه فناورانه قرار گرفت. این شرکت نیاز به این تغییرات را احساس می‌کرد، زیرا شرایط نشان می‌داد که این شرکت به دوره‌ای رسیده بود که ظاهرا پیشروی آن متوقف شده بود. زیرساخت‌ها، تعداد مسافران و الگوی سفر مسافران با وسایل نقلیه مختلف همگی ثابت و بدون رشد باقی مانده بودند.  دومین مورد انعطاف‌پذیر کردن این شرکت و کارکنان آن و پرهیز از نوسانات مدیریتی بود. این شرکت از سال ۱۹۸۷ که خصوصی شده بود، کارکنان زیادی را به استخدام درآورده بود که بسیاری از اعضای جدید آن شانس کمی برای ارتقای خود متصور بودند، بر عملکرد آنان و بهره‌وری این شرکت تاثیر می‌گذاشت. به همین دلیل تدابیری از سوی این شرکت برای دادن انگیزه به متخصصان جوان و ایده‌هایشان شکل گرفت.

 علاوه بر این، در بازسازی‌های سال ۲۰۰۲ این شرکت توجه اساسی نسبت به مساله ایمنی قطارها صورت گرفت و سعی شد این موضوع به خوبی در قطارها و نگهداری و تعمیرات آنها رعایت شود. این مساله نگاهی بود که براساس مدیریت این شرکت به‌عنوان یک استراتژی میان‌مدت و بلندمدت در نظر گرفته شده بود که بر تقاضای تعداد مسافران و ارتقای خدمات به آنان موثر بود. بنابر آنچه گفته شد، توجه شرکت‌های ژاپنی از جمله شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن برای برون‌رفت از رکود و جذب مشتریان، عمدتا بر پایه فناوری و ارتقای آن قرار داشته است.

نقاط قوت و ضعف شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن

به‌طور کلی ۴ عامل موجب شده‌اند این شرکت ژاپنی بتواند در این سطح در جهان موفق باشد. عامل نخستی که این شرکت ژاپنی به آن توجه کرده و موجب جذب مشتریان زیادی به آن شده است را می‌توان توجه به فناوری قطارهای پرسرعت و استفاده از آنها در حمل‌و‌نقل خود برشمرد. در واقع این شرکت علاوه بر اینکه سودآورترین شرکت حمل‌و‌نقل ریلی در ژاپن است، پرسرعت‌ترین نیز لقب گرفته است. در نتیجه، استفاده از این قطارهای پرسرعت، مشتریان را به استفاده از آنها ترغیب کرده است زیرا به‌عنوان جایگزینی کاملا مناسب برای سایر انواع حمل‌و‌نقل و با سرعتی کافی معرفی می‌شود. به این ترتیب هم تقاضا و سودآوری این شرکت و بهره‌وری آن را تضمین کرده و هم رضایت و جلب توجه مشتریان را در پی داشته است. مورد دومی که مشتریان ژاپنی از آن اعلام رضایت کرده‌اند، این است که شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن موفق شده مناطق کلان‌شهری ژاپن از جمله شهرهای توکیو، ناگویا و اوزاکا را به خوبی به یکدیگر متصل کند و ارتباط مناسب بین اکثر شهرهای ژاپن، آنها را نسبت به سفر و استفاده از قطار ترغیب کند. مورد سوم که موجب تقویت هر چه بیشتر این شرکت شده است، ایجاد کمیته‌ای برای ارتقای امنیت ریلی در این شرکت بوده است تا مشتریان را علاوه بر اینکه با سرعت مناسبی به مقاصد خود می‌رساند، امنیت و کیفیت سفرشان را نیز تضمین کند. در نهایت، استفاده از فناوری قطارهای مغناطیسی نیز یکی از عوامل قدرت این شرکت محسوب می‌شود.

23 (2)