در طول سال‌های گذشته چند دوره مختلف نقاشی طبیعت به شیوه واقع‌گرا یا انتزاعی انجام دادم و طبیعت همیشه همراه با کارهای دیگرم با من آمده است. اما از حدود ۸ سال پیش عکاسی طبیعت را در سفرهای شمال کشور آغاز کردم و آن عکس‌ها برای دیدن و کشف زوایای دید جدید به من کمک کرد. پس از آن باز هم به نقاشی در طبیعت رسیدم و موازی با نقاشی فیگوراتیو بوکسورها در آتلیه، در هر سفر نیز به نقاشی در طبیعت می‌پرداختم.

مشخص است که در نمایشگاه واقعی با مخاطب مواجه هستیم و وقتی آنها کار را از نزدیک می‌بینند و آن را لمس می‌کنند، می‌توانیم با او صحبت کنیم؛ اما وقتی شرایط برای این کار مهیا نیست لازم نیست که صفر و صد رفتار کنیم. احساس کردم خود این شرایط می‌تواند یک انرژی ایجاد کند و به جای لغو کردن نمایشگاه و دامن زدن به ناامیدی بهتر است که بگذاریم کارها از دور دیده شوند.

 ما در برابر اتفاقاتی که پیش آمد منعطف بودیم و پذیرای نمایشگاه مجازی شدیم؛ اگرچه امیدوارم که روزی بتوانم این آثار را در گالری هم نمایش دهم. در نمایشگاه مجازی توانستیم بیش از نیمی از کیفیت نمایشگاه حقیقی را تجربه کنیم و گفت‌وگوهای مختلف نیز شکل گرفت. در مجموع بودن چنین تجربه‌ای بهتر از نبودن آن است.

احساس می‌کنم اگر زندگی را برای زمانی بگذاریم که به ما فرصت مناسب بدهد، این فرصت‌ها هیچ‌وقت پیش نمی‌آید.

اساسا زندگی یک مجال کوتاه است و لازم است در فرصت‌های کوچکی که پیش می‌آید خودمان را ابراز کنیم و کاری انجام دهیم. بهتر آن است که نتیجه‌گرا نباشیم و نخواهیم خوب جلوه کنیم، بلکه خودمان باشیم و به راحتی کاری را که دوست داریم انجام دهیم.

نکته: نمایشگاه آنلاین آثار علی ذاکری در اینستاگرام گالری به نشانی @saradipour.art و روی پلت‌فرم آرتسی Artsy.net و آرت‌نت Artnet.com تا ۳۰ خردادماه قابل مشاهده است.

گالری

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند