کار ارکستری در کشور ما یک روش معمول و اصول خاص را دنبال می‌کند؛ ولی هیچ‌کس به این فکر نمی‌کند که مثلا به موومان‌های یک قطعه دست ببرد. دوستان من که در خانواده بزرگ موسیقی کلاسیک کار می‌کنند زحمت می‌کشند؛ ولی به غیر از قطعاتی که به‌صورت کارخانه‌ای برای یک کنسرت آماده می‌کنند، کار دیگری انجام نمی‌دهند و همدلی خاصی ندارند. نوازندگان آنها از صبح تا شب در جاهای مختلفی کار می‌کنند و خسته می‌شوند. این افراد چگونه از موسیقی کلاسیک حمایت می‌کنند؟ من نه از مخاطب انتظار حمایت دارم نه از رسانه و نه دولت؛ چون در خانواده موسیقی کلاسیک هستم و پیش از هر چیزی از خانواده خود انتظار حمایت دارم. چطور می‌توانم از رسانه یا دولت انتظار حمایت داشته باشم وقتی از خانواده خودم حمایتی نمی‌بینم؟ من، موسیقی کالاشده اجرا نمی‌کنم که بخواهم انتظار داشته باشم مردم کوچه و خیابان به تماشای کار من بیایند. همه انتظار حمایت دارند، ولی هیچ شبکه‌ای با هم تشکیل نمی‌دهند و مستقل کار می‌کنند. همیشه ارکسترهای خصوصی از حمایت حرف می‌زنند؛ ولی آیا خودشان از دیگر اعضای خانواده موسیقی کلاسیک حمایت می‌کنند؟ افرادی که از حمایت صحبت می‌کنند بحثشان در تعداد مخاطب است. ما در ارکسترها کار هم را دنبال نمی‌کنیم و به تماشای اجرای هم نمی‌نشینیم و انتظار حمایت از دیگران را هم داریم. گرچه من همیشه این کار را می‌کنم و بلیت اجرای ارکسترهای مختلف را می‌خرم. موسیقی کار اصلی ما نیست و برای ما یک بهانه است. در شرایط حاضر تنها در دو حالت اجرای هم را می‌بینیم. یک اینکه بخواهیم قضاوت کنیم یا اینکه رفاقتی برویم. مگر می‌شود به‌عنوان یک فعال موسیقی کار آهنگسازان معاصر را نبینیم؟ این جزئی از کار ماست. نباید تک بعدی باشیم و باید حتی به دیگر حوزه‌های هنر نیز سر بزنیم. ما دنبال منفعت مالی نیستیم وگرنه در این حوزه فعالیت نمی‌کردیم. پس اگر کسی باشد که توان پرداخت هزینه بلیت را نداشته باشد، حاضریم به‌دلیل علاقه‌اش به موسیقی کلاسیک بلیت را با تخفیف یا رایگان در اختیارش قرار دهیم. یک اجرای ما روز دوشنبه گذشته برگزار شد و دو اجرای دیگر در روزهای یکشنبه ۲۴ و دوشنبه ۲۵ آذر ماه ساعت ۸ شب در تالار رودکی روی صحنه خواهد رفت. فردا جمعه ساعت ۱۲:۳۰ ظهر نیز برای اولین بار برای عموم تمرین ارکستر گذاشته‌ایم.

 

 

این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند