ابرتورم موجب از بین رفتن پس‌اندازها و فرسایش شدید اقتصاد در زیمبابوه شده بود. حتی اسکناسی برای معاملات اساسی نیز موجود نبود.

دلار زیمبابوه در دوران استقلال سال ۱۹۸۰ بیش از دلار آمریکا ارزش داشت، اما سوء‌‌رهبری رابرت موگابه اقتصاد این کشور را به مسیر انحرافی هدایت کرد که در پایان آن، ارزش یک پوند در حدود ۲۰۰ میلیارد دلار زیمبابوه است.

نان در موارد نادری که در دسترس بود به ارزش ۲۰۰ میلیارد دلار فروخته می‌شد، یک قوطی نوشابه ۶۰۰ میلیارد دلار زیمبابوه، یک بشقاب برنج و جوجه ۸۰۰ میلیارد دلار زیمبابوه، یک آبجو ۱۲۰۰ میلیارد دلار زیمبابوه و یک سواری محلی در یک مینی‌بوس نزدیک به ۲۰۰۰ میلیارد دلار هزینه داشت که با دستمزد ماهانه یک کارمند معمولی دولت برابری می‌کرد.

دولت زیمبابوه در سال ۲۰۰۳ زمانی که تورم این کشور ۱۰۰۰ درصد بود، اقدام به حذف سه صفر از اسکناس‌های این کشور کرد. با وجود این، دولت عملا هیچ‌گونه اقدامی درخصوص مهار تورم انجام نداده و صرفا به وجه روانی حذف صفرها اتکا کرد. این نوع کاربری از مکانیزم بازتعریف پول ملی به ‌زودی از میان می‌رود و تورم شارژشده به فضای اقتصادی زیمبابوه بازگشت و سرانجام، اقتصاد این کشور را ویران کرد و دلار زیمبابوه فروپاشید.

تورم این کشور آفریقایی از مرز ۱۱ میلیون درصد گذشته بود و دولت برای تامین اسکناس مورد نیاز مردم ناگزیر به چاپ اسکناس‌های یکصد میلیون دلاری شد که این اسکناس‌های جدید نه‌تنها مشکلی را حل نکرد، بلکه باعث ایجاد مشکلات مبادلاتی و حسابداری شد و حجم بالای پول در این کشور شهروندان زیمبابوه‌ای را به‌شدت به دردسر انداخت. در آن شرایط بانک مرکزی این کشور اعلام کرد دیگر کاغذ اسکناس کافی برای نشر پول مورد نیاز مردم و کشورش را در اختیار ندارد.

16 (2)

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند