آنچه آبه شینزو و امانوئل مکرون درخصوص روابط با ایالات‌متحده بر سر آن اشتراک دارند، استراتژی روابط خاص از نوع تطمیع‌کننده با دونالد ترامپ است که نتیجه‌بخش نخواهد بود. شینزو و مکرون هر دو درحال تلاش برای حفظ روابط تجاری خود با آمریکا از این طریق بودند؛ اما مکرون سریع‌تر از شینزو فهمید که با کاخ سفیدی که سراسر به منافع شخصی و ملی خود توجه می‌کند، این استراتژی به بن‌بست خواهد خورد. زمانی‌که مکرون درخت کریسمسی به دونالد ترامپ و خانواده‌اش هدیه داد و آنها نیز این نهال را در کاخ سفید کاشتند شرایط به نظر مناسب می‌آمد، اما درحال‌حاضر این نهال مرده است. مرگ نهال به‌صورت نمادین نشانگر بی‌اهمیتی شرکای تجاری، هرقدر هم نزدیک به کاخ سفید است که از تیغ تعرفه‌های تجاری ترامپ در امان نخواهند ماند. مکرون این درس را آموخته، اما شینزو کماکان اسیر این استراتژی باقی مانده است. شینزو بارها به واشنگتن سفر کرد؛ بلافاصله پس از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات سال ۲۰۱۶ میلادی و چه پس از آن‌، که بارها هر دو به توکیو و واشنگتن سفرهایی داشتند. حتی آبه شینزو بارها نام ترامپ را به‌عنوان نامزد کسب جایزه صلح نوبل به درخواست آمریکایی‌ها در لیست خود قید کرده بود. آنچه برای آبه شینزو اهمیت بیشتری دارد، تطمیع دونالد ترامپ نیست؛ بلکه اثبات به مردم ژاپن و سایر همسایه‌ها به‌خصوص چین است که او می‌داند چگونه ترامپ را سر‌جای خود نگه‌دارد.

 تلاش ژاپن برای رهایی از جنگ تجاری با آمریکا با توجه به رفتار همیشگی از سوی کاخ سفید که هیچ استثنایی برای وضع تعرفه‌های تجاری قائل نمی‌شود، کارساز نیست. با تمام تلاش‌های آبه شینزو تجارت ناعادلانه و کسری تجاری بلندمدت آمریکا با ژاپن تمام رشته‌های شینزو را پنبه خواهد کرد. البته تنها ارفاقی که ترامپ برای ژاپن در نظر گرفته قول توافق تجاری با این کشور پس از انتخابات پارلمانی است. به‌طور خلاصه خوراک دادن به ترامپ بی‌فایده خواهد بود، چراکه تعرفه برای ترامپ از لحاظ منطقی تعریف نمی‌شود و تنها پافشاری بر توافق‌های چندجانبه برای تبدیل آن به نوعی از توافق میان آمریکا و تنها یک کشور است.

16 (4)

این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند