چون نقاش‌ها موضوعاتی که دوست دارند را به تصویر می‌کشند و من نیز خانه و محل زندگی‌ام را دوست دارم و به همین خاطر هم همواره آنها را به ساده‌ترین شکل می‌کشیدم. سپس به مرور زمان به مرحله‌ای رسیدم که فیگورها را با هم ادغام کردم و این فیگورها نیز خودشان را به نفع سنگ‌ها کنار کشیدند. شاید به این دلیل که امکان مجادله با سنگ‌ها را در خودشان نمی‌دیدند و در نهایت این سنگ‌ها بودند که قالب شدند. شاید بتوان گفت که نمایشگاه «جان سنگ» مجموعه‌ای است از رویکردها و نگاه‌هایی که در نمایشگاه‌ها و آثارم داشتم. در تمام این نمایشگاه‌ها سنگ غالب شد و به خاطر جان و شخصیتی که سنگ دارد، فکر کردم شاید بهتر است که اسم نمایشگاه را‌«جان‌سنگ» بگذاریم.

ساده کار کردن به این صورت که بخواهیم با ساده‌ترین شکل‌ها و رنگ‌ها و با محدودیت‌های فرمی شکلی را به تصویر بکشیم در وهله نخست به شخصیت هنرمند بازمی‌گردد. اما در عین حال در تمام هنرها می‌بینیم که به مرور زمان حواشی به کنار و هنرمندان به سمت سادگی پیش می‌روند؛ به‌عنوان مثال شاعرها بعد از مدتی به مختصر شدن کلام می‌رسند. من نیز در سال‌های فعالیت، به سادگی رسیدم، گرچه از همان ابتدا نیز با توجه به روحیه‌ای که داشتم کارهایم از نظر فرم و رنگ ساده بودند. این وجود من بود و نه انتخاب من.

من تابع هیچ سبک و مکتب خاصی نیستم. ممکن است برخی دوستان بگویند که کارهایم انتزاعی است، اما واقعیت این است که وقتی نقاشی می‌کنم اصلا به این موضوعات و طبقه‌بندی‌ها فکر نمی‌کنم. از آدم به آرمان شهر و در پی آن به خانه رسیدم. خانه‌ای که شاید نشانی‌اش از دیرباز بر خاطراتم نقش بسته باشد. این خانه، این شهر، این ناکجا آباد، به سادگی و نه در پهنه‌ای هزار لایه، در فراق آدمی شکل می‌گیرد، تهی از قصه‌های روزمره و درد و لبخندهای ناگزیر. این نمایشگاه تا روز دوشنبه ۳تیر در گالری ساربان به نشانی سهروردی شمالی، هویزه‌غربی، نبش خ یوسفی، پلاک۱۳۰ میزبان علاقه‌مندان است.

جان سنگ

این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند