بخشی از نمایشگاه سال گذشته به یادگاری‌هایی اختصاص داشت که در طول زندگی جمع‌آوری کرده بودم و خاطراتی از آنها داشتم. اما آن اشیا برای فروش نبودند و فقط تاریخچه زندگی من را برای مخاطب نمایش می‌دادند. حالا در دومین نمایشگاه ری‌سایکل‌بین پرونده اشیای یادگاری را باز می‌کنم اما به جای فروش آنها در فراخوانی اعلام کردم که مخاطبان می‌توانند در این نمایش با من شریک شوند و یک شیء یادگاری همراه خود بیاورند تا با یکی از اشیا من جابه‌جا کنند. به این شرط که اشیایی که  می‌آورند برایشان ارزش معنوی داشته باشد و همه اطلاعات و خاطرات خود را درباره آن بنویسند. اطلاعات شخصی صاحب اشیا در حد ایمیل و فیس‌بوک آنها در کتابچه نمایشگاه ثبت شده و یک کد به او داده می‌شود. به این ترتیب او می‌تواند شیء خود را رصد کند و ببیند که در کدام نقطه از دنیا است و در صورت تمایل با صاحب جدید آن ارتباط برقرار کند.

قرار است این اشیا و اطلاعات مربوط به آنها ماه آینده در فرانسه به نمایش درآیند و پس از آن به آلمان و فنلاند سفر کنند.

در صورتی که حامی مالی وجود داشته باشد این نمایشگاه می‌تواند در کشورهای مختلف تکرار شود و به این ترتیب مردم دنیا یادگاری‌های خود را با هم عوض کنند. اگر این رویداد در سال‌های آینده ادامه پیدا کند ما یک مجموعه از حافظه جهان معاصر خواهیم داشت که نشان می‌دهد مردم دنیا در دوره‌ای سرشار از تنش و آشوب، چه اندیشه‌ای داشتند. یادداشت‌هایی که شما درباره اشیای کوچک خود می‌نویسید از حرف‌هایتان درباره مسائل سیاسی و اجتماعی عمیق‌تر است و بهتر احساسات و افکار شما را نشان می‌دهد. در مجموعه اخیر به طور ویژه با تجربه زیسته و خاطره سر و کار داریم و از مخاطبان هم خواستم که تجربه زیسته خود را به این نمایشگاه بیاورند. این نمایشگاه امروز پنج‌شنبه و فردا جمعه  از ساعت ۱۶ تا ۲۰در گالری ویستا برپاست و جلسه نقد و بررسی آن ساعت ۱۹ در گالری ویستا برگزار می‌شود.

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند