خاطرات یک وزیر جنجالی

نفیسی مانند سایر برادران خود تحصیلات مقدماتى را با نظارت مرحوم ناظم‌الاطبا به‌خوبى و عمیق در تهران انجام داد و سپس براى ادامه تحصیل به اروپا رفت و درجه دکترا در علم حقوق و اقتصاد گرفت. پس از مراجعت از اروپا مدتى کوتاه در عدلیه به قضاوت پرداخت و رئیس محکمه تجارت شد. سپس وکالت دادگسترى را پیشه خود ساخت و روزنامه‌‌اى به نام ایران جوان انتشار داد که زیاد دوام نیافت و تعطیل شد. در تاسیس شرکت سهامى بیمه ایران با دکتر آقایان همکاری کرد و از ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۰ ریاست هیات‌مدیره شرکت مزبور را عهده‌دار بود. مرحوم فروغى در ۳۰ شهریور ۱۳۲۰ او را به سمت وزیر دارایى منصوب کرد.دوران وزارت او از ادوار پر سروصدا است؛ زیرا گذشته از اینکه مشاغل مهم وزارت دارایى را بین اقوام خود تقسیم کرد، نرخ لیره را افزایش داد. مدت وزارت دارایى او زیاد طولانى نشد و مدتى هم وزیر پیشه و هنر و کار بود. در دوره قوام‌السلطنه به ریاست سازمان برنامه رسید و برنامه هفت‌ساله‌اى براى ایران تنظیم کرد. در ۱۳۳۶ مجددا رئیس شرکت بیمه شد. این بار نیز در اثر خرید زمین براى شرکت مزبور سروصداى زیادى به‌پا کرد. بناى هتل شاه عباس کبیر در اصفهان در دوران او انجام گرفت و پرونده‌اى در این مورد تشکیل شد. زمانى نیز روزنامه پند را منتشر مى‌کرد. وى تنها داماد خانم فخرالدوله بوده است. او مدت‌ها وکیل شرکت نفت ایران و انگلیس بود.

این مطلب برایم مفید است