غذای خیابانی

سی‌تیر

«...غذاها از مهم‌ترین و جذاب‌ترین بخش‌های گردش و سفر هستند. این گستردگی و اهمیت تا آنجا پیشرفت کرده که غذاها و خوراکی‌ها خود به جاذبه گردشگری بدل شده‌اند و بخش بزرگی از مسافران برای چشیدن مزه غذاهای کشورها و شهرهای دیگر، رستوران و کافه‌گردی یا فعالیت‌های مرتبط با غذا مانند شکار و ماهیگیری به جاهای مختلف دنیا سفر می‌کنند. در این میان غذاهای خیابانی (Street Food) جایگاه خاصی در بین انواع گوناگون سرو و ارائه غذا دارند. غذاهای خیابانی، غذاهایی هستند که در سریع‌ترین زمان ممکن آماده شده و با قیمت ارزان در اختیار مشتریان قرار می‌گیرند؛ خوراکی‌هایی که در گاری‌ها، دکه‌های غذافروشی و راسته‌ها، عرضه و به غیر از خیابان، در جشنواره‌ها، فستیوال‌ها و نمایشگاه‌ها نیز ارائه می‌شوند.»

بعد از شرح بالا، که مقدمه‌ای بر این بود که بدونید غذای خیابونی چه جایگاه و فلسفه‌ای داره، شهرداری تهران هم به این فکر افتاد تا خیابونی برای این منظور در نظر بگیره که این شیوه از عرضه طعم و خوراکی را به ایران هم بیاره و برای این کار خیابان سی تیر در مرکز تهران انتخاب شد. اینجا آذر ۹۵ افتتاح و امروز دیگه حسابی غلغله شده. خیابون با سنگفرش بسیار زیبا پر از آدم هست. کنارش هم پارکه و خلاصه حال و هوای خیلی خوبی داره. جاهایی که غذا می‌دن زیاد نیست؛ ما رفتیم همه جا رو به‌عنوان گردشگر دیدیم و کیف کردیم و بعدش نشستیم یه جا که از دل ون‌ پیتزا بیرون می‌داد. غذا سفارش دادیم خیلی خوش برخورد بودن اما خب پیتزا بسیار معمولی و بدون هیچ ستاره‌ای بود. غذاهای ارائه شده تو سی‌تیر انقدری متنوع هست که هر کی بتونه یه چیزی توش پیدا و میل کنه اما هنوز نتونسته به استانداردهای غذایی که در سطح دنیا وجود داره برسه. عموما اینجور جاها غذاها و خوردنی‌هایی که در اختیار مردم قرار می‌دن، خوردنی‌های خاص و از غذاهای محلی و بومی ا‌ون شهر و کشوره، چیزی که در خیابان سی‌تیر اصلا ردی ازش دیده نمی‌شه و جای کار بیشتری داره.

اما خب جای لطفش خالی میشه اگه نگم تو بندرعباس تو یه خیابونی شبا از یه ساعتی به بعد زنا میان و یه جور نونی می‌پزن که محلی است و ارزون و ملت هم میان می‌خورن و خیلی خو‌شمزه است و جاذبه گردشگری داره.