در این آلبوم چهار قطعه وجود دارد و در چینش قطعات از ۶۰ سالگی به ۲۰ سالگی آمدیم. هر چهار اثر شامل یک جنس هارمونی است و شما می‌توانید تاریخشان را جا به جا کنید و هیچ تفاوتی هم نمی‌کند. مساله اصلی آهنگسازی من همین نکته کوچک است و بس. دسته‌بندی‌ها فرق می‌کند و به ظاهر یکسان است. آن جایزه‌ای که در سال ۲۰۰۲ در آمریکا به این کتاب داده شد برای همین موضوع بود که این طبقه‌بندی مبتنی بر انسان است نه چوب. دوتار که دوتار است این گوش انسان‌هاست که باهم تفاوت دارد. در مورد سازهای دارای پرده در موسیقی دستگاهی هم چنین است.. هر استادی دارای یک زیباشناسی در گوش هست. من آن را اندازه‌گیری کردم و برای همین گفتند این یک رساله سازشناسی مبتنی بر زیباشناسی انسان است.