عقربه‌های ساعت به سمت ۲۹ مارس و خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در حال حرکت هستند. برگزیت خواه سخت خواه نرم باشد، بریتانیا برای تحمل تلاطم اقتصادی شدید آماده می‌شود. اما بریتانیا از بحران‌های سخت‌تری در امان مانده و از برخی جهات بر این مساله نیز غلبه خواهد کرد. برای من، سوال اصلی این است که برگزیت برای آینده اروپا چه معنایی خواهد داشت؟

«ایده اروپایی» قطعا زنده خواهد ماند. اتحادیه اروپا به دنبال برگزیت شکست نخواهد خورد و بر مشکلات اقتصادی ناشی از کوچ بریتانیا غلبه خواهد کرد. اما برگزیت به نقش اروپا در جهان آسیب خواهد رساند، به روشی که به نظر می‌رسد ما در حال حاضر قادر به درک آن نیستیم. تصمیم اخیر رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ برای کاهش موقعیت دیپلماتیک هیات اعزامی اتحادیه اروپا به واشنگتن، شاید نمونه‌ی کوچکی از چیزهایی باشد که در راهند. سابقه ژئوپلیتیکی که برگزیت برضد آن در حال وقوع است را نمی‌توان نادیده گرفت و می‌تواند نقش بزرگی در تعیین تاثیر آن بر اتحادیه اروپا ایفا کند. مهم‌ترین واقعیت این است که تعادل سیاسی و اقتصادی جهان در حال هجرت از اقیانوس اطلس به اقیانوس آرام است (گرایشی که نمی‌تواند تنها به علت وجود پوپولیست‌هایی چون ترامپ باشد). همه اینها پس از این بود که رئیس‌جمهور باراک اوباما از ایالات‌متحده به‌عنوان کشور اقیانوس آرام به جای کشور اقیانوس اطلس صحبت می‌کرد، در حالی که پیشینیان او همیشه از ایالات‌متحده به‌عنوان یک بازیگر «اطلس» سخن می‌گفتند. در حالی که ممکن است امروز در جهانی بدون هیچ قدرت واحدی با مسوولیت جهانی زندگی کنیم، فردا ممکن است با جهانی مواجه باشیم که در آن ایالات‌متحده و چین برای تسلط جهانی رقابت می‌کنند. بعد از برگزیت، اروپا ممکن است خود را در وضعیت مخاطره‌آمیزتری بیابد، زیرا جهان به اروپایی‌ها به‌عنوان گروه ضعیف‌‌تری نگاه خواهد کرد. اروپایی که قادر به تحقق چارچوب منافع خود نیست و تلاش اروپا برای متقاعد کردن دیگران از منظر جهان‌بینی‌اش، آرمانی به نظر می‌رسد. علاوه بر آن، با برگزیت، اتحادیه اروپا عضوی از شبکه‌های دیپلماتیک قدیمی، یک نیروگاه اقتصادی و قدرت هسته‌ای با یک ارتش درجه یک را از دست خواهد داد.

15 (8)