محمود زند مقدم، مردم‌شناسی اهل درد و مردم دوست است او بارها به سیستان و بلوچستان سفر کرده و پای بسته آن دیار شده است. او در سال ۴۳ نخستین سفر را به این دیار داشته و در پی آن دوبار دیگر در سال‌های ۴۳ تا ۴۵ و پس از آن از سال‌های ۵۰ تا ۵۷ به بلوچستان رفته و در آنجا ساکن می‌شود. او البته در دهه ۶۰ هم در سال دو بار به این منطقه سفر کرده و شاهد تحول زندگی مردم بوده است. با این وجود کتاب حاصل پژوهش‌‌های او طی سال‌های ۴۳ تا ۴۷ است که هنوز عمران و آبادی در سیستان و بلوچستان آغاز نشده است.پس این کتاب حاصل مشاهده‌ها و تجربه‌های نویسنده‌ای درد‌آشناست که حتی از سر فروتنی خود را در این کتاب تنها یک قلم زن می‌داند! اما در واقع این کتاب حدیث نفس محمود است و بلوچ! این محمود است که پرس و جو می‌کند و موضوعی را به قلم توانای خود تصویر و روایت می‌کند. این کتاب اثر ادبی پر قدرت و بدیعی است و تصاویر زنده‌ای از کویر و آفتاب به دست می‌دهد.