هانی اکسپرس

سینما آزادی

خیلی‌ها که تو سینما آزادی فیلم می‌بینن همونجا هم شام مختصری می‌خورن،‌ هانی اکسپرس هم همونجاست و ما بعد از دیدن یک فیلم بسی خسته کننده (اسمش رو نگم حالا منتقدین حرفه‌ای‌اش پیدا می‌شن و می‌گن که هرکسی باید در تریبون خودش و در تخصص خودش صحبت کنه و این حرف هم به حق هست) رفتیم اینجا تا شامکی بخوریم.

تو گزارش هفته پیش از تجربه غذاخوری در پس هدف فیلم بینی صحبت کردم و الان یک پاراگراف از اون گزارش رو به شکل قرضی اینجا می‌گذارم (تا سینما که میریم یک چیز سبک همونجا قبل یا بعدش می‌خوریم و دیگه سراغ شام نمی‌ریم و خیلی وقت‌ها هم نمی‌تونیم بریم چون رستوران‌ها هم تو ایران محدودیت ساعات سرویس دارن و اکثر جاها اگر به موقع نری کارکنان یک اخمی می‌کنن که انگار چه جرمی کردی! چون مشتری دیر بره اون بنده خدا‌ها هم باید دیر برن و خیلی خدا و کارکنان رو خوش نمی‌یاد!).

اینجا رو از اونجایی می‌شناختم که عضو مجموعه‌های سفارش آنلاین غذاست و ازش دورا دور چندبار سفارش داده بودم و اسمش برام آشنا بود. منوش این موارد روداره: پیتزای ایتالیایی (کم ملات و پر پنیر و چرب)، پیتزا آمریکایی (برعکس ایتالیایی پرملات و تا حدی کم‌پنیر و خب پنیر کمتر باعث چربی کمتر می‌شه)، برگر و ساندویچ و سوخاری.

جالبه که قبلاها به این معروف بود که پاستاهاش خوبه، البته که من نخوردم نمی‌دونم (سعی می‌کنم رستوران‌ها چیزایی رو بخورم که خونه زیاد درست نمی‌کنیم و پاستا از اون پر مصرف‌های خونه ماست) ولی حالا از منوش کلا حذف

شده.

قیمت‌هاش قبلا متوسط بود اما الان یه پیتزاهایی داره که چهل و خرده‌ای قیمتشه و واقعا دیگه هرچی هست متوسط نیست.

 یه سفارشی دادم که هیچ دلم نمی‌خواست! از اون سفارش‌ها بود‌ها! پیتزا سزار که روی پیتزای کلاسیک مقداری کاهو ریخته بودن و مزه‌اش هم بد نبود؛ اما واقعا لزوم این‌چنین اختراعاتی رو نمی‌فهمم! یه بار با یکی آشنا شدم می‌گفت مخترع پیتزای قرمه‌سبزی است! و من نمی‌دونم واقعا اینکه یک عده می‌گن هجده تا اختراع دارن عمق اختراع‌هاشون همینه؟ با این حساب منم اختراعاتی دارم و اگر سردبیر بگذاره یه روز ازشون می‌نویسم براتون!

خلاصه پیتزا خوب بود و منم کاهو خیلی دوست دارم؛ اما اینو گذاشتیم تو منو و سی و نه هزار تومن هم قیمتش رو گذاشتیم. همراه غذا سیب زمینی ویژه گرفتیم که قارچ و پنیر و ژامبون داشت و اونم چسبید و خوش حجم و خوشمزه بود.