به نظر می‌رسد که نمایش‌هایی مثل «خرده نان» بازیگر محور هستند اما این نوع آثار که البته بیشتر هم موردعلاقه من هستند در درجه اول متن محورند و حرفی برای گفتن دارند. در سال‌های اخیر ما دچار دگرگونی‌های اجتماعی و سختی‌ها و بالا و پایین‌های بسیاری شده ایم بنابراین معتقدم متونی مثل «خرده نان» می‌توانند حرف دل مردم را به زبان بیاورند.شاید نیاز نباشد که در این برهه از زمان هر حرفی را به زبان بیاوریم چون جایش نیست و ضرورتی ندارد و بنابراین چه بهتر که سراغ متونی برویم که دغدغه همه ما باشد و مخاطبان با دیدن کار احساس کنند باری از روی دوششان برداشته شده و حرف دلشان زده می‌شود و زمانی که از سالن خارج می‌شوند به آن فکر کنند که خوشبختانه «خرده نان» از جمله این متون است. کارگردانی نمایشنامه‌ای چون «خرده نان» کار بسیار سختی است و کوروش سلیمانی آنقدر با ظرافت و مینیاتوری کارش را انجام داده است که ممکن است اینطور به نظر برسد که نمایش روی دوش بازیگران می‌چرخد اما نمایش کارگردانی بسیار قوی دارد و همین مساله نشان دهنده هوش بالا و مهارت کارگردان است. داستان این نمایش درباره زوجی میانسال است که با مرور رویاها و خاطرات و خواسته‌های ناکامِ خود شبی عادی را می‌گذرانند به یکباره با اتفاقی غیر منتظره در همسایگی خود مواجه می‌شوند و...  در متن نمایشنامه زن و مرد مسن هستند اما در اجرا ما آنها را میانسال و بزرگ‌تر از سن واقعی من و رضا بهبودی گرفته‌ایم و تلاش کردیم آنها را خسته‌تر و مسن‌تر از خودمان به نمایش بگذاریم. رضا بهبودی از بهترین‌های عرصه بازیگری در تئاتر و سینما است و بازی در کنار او یکی از بهترین تجربیات من بوده است. خوشبختانه از همان ابتدای اجرا با استقبال خوب مخاطبان روبه‌رو‌ بوده‌ایم و تماشاگران فهیم ما آنقدر با نمایش و زندگی که در آن جریان دارد، ارتباط برقرار می‌کنند که خودِ مخاطبان با تبلیغ سینه به سینه دیگر تماشاگران را به دیدن نمایش دعوت می‌کنند که جای خوشحالی دارد. نمایش «خرده نان» نوشته لویی کالافرت با ترجمه شهلا حائری و کارگردانی کوروش سلیمانی هرشب ساعت ۱۹ با بلیت ۳۰ هزار تومانی در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به صحنه می‌رود.

 

خورده نان1 copy