رستوران پروانا

ارمنستان

آقا اینجا پرآوازه‌ترین رستوران ارمنستانه و اینو به تحقیق می‌گم! هرکی رفته به جای اثر تاریخی از اینجا یاد می‌کنه و می‌خواد بگه ارمنستان رفتم یه اشاره‌ای به این رستوران باحال می‌کنه. حالا من اینو از کجا می‌دونم؟ خیلی قبل از اینکه بخوام برم ارمنستان وصفش رو از همه شنیده بودم و وقتی تصمیم گرفتم برم ارمنستان، پیش از اینکه بدونم تاریخ سفر کیه و هتل باید کجا باشه، می‌دونستم که مقصد اول در شب اول رستوران پروانا است!

تاکسی گرفتیم و با مادرم رفتیم پروانا، کمی خارج از شهر بود ولی ما  یک ربعه رسیدیم. هزینه تاکسی خیلی ارزونه اینجا و با خیال راحت همه جا دربست بگیرید برید!

رستوران خیلی بزرگ بود و واقعا تو اون فضا می‌شد عروسی گرفت با هزارتا مهمون. کلی ارمنی تو اون رستوران بود و درصد توریست‌ها خیلی کمتر بود؛ موزیک زنده داشت و یک عده هم حرکات موزون انجام می‌دادن. با این اوصاف هدف فقط خوردن شام و رفتن نبود و می‌خواستیم یک زمانی هم تو خود رستوران بگذرونیم لذا سر حوصله سفارش می‌دادیم و خوب اطراف رو نگاه می‌کردیم و ماحصل نگاه‌هامون هم دیدن آقای شریفی‌نیا بازیگر معروف‌مون بود که با یه آقایی نشسته بود شام می‌خورد و ما هم مدام فکر می‌کردیم حالا چه کنیم بریم عکس بندازیم باهاش یا خودمون رو بزنیم به باکلاسی؟ که زدیم به باکلاسی و تمام.

برای غذا یک سالادی سفارش دادیم که وقتی اومد دیدیم همون شیرازی خودمونه با مقداری سبزی که باور کنید بی نظیر بود.

سوپ قارج سفارش دادیم که اون هم رقیق و رضایت بخش بود.

یک ظرف پنیر سفارش دادیم و دست دست کردیم که باهاش زمان بگذره، انقدر که تلاش می‌کردن از ما سفارش بگیرن! رستوران خوب و فضای خوبی بود و به ما خوش گذشت. میز بغل مراسم نمی‌دونم چی داشتن که با علم به خارجی بودن ما، ما رو مهمون فرض کردن و برامون کیک فرستادن.

برای غذای اصلی هم کباب سفارش دادیم مثل کوبیده خودمون بود و فرق خاصی نداشت. من هم این رستوران رو از چند جهت توصیه می‌کنم که برید، اول اینکه رستوران خوب و بزرگیه و هرچی که قراره هرجا ببینید اینجا یکجا می‌بینید. دوم اینکه قیمت‌هاش واقعا مناسبه و فرق خاصی با یک رستوران متوسط در تهران نداره و یهو مجبور نیستید هزینه عجیبی بکنید. سه اینکه موسیقی زنده‌اش مثل ارکسترهای عروسی خودمونه و غریبی نمی‌کنید. چهار هم اینکه ارمنی زیاد می‌بینید اونجا و یک فرصت بررسی فرهنگی دارید.