این پروسه حدود هشت ماه طول کشید و بعد پاسخ دادند که حالا باید بروی و خودت از ارشاد مجوز نمایش در هنروتجربه را بگیری. با این حال من در این مدت ۸ ماهه خودم اقدام کرده بودم تا مجوز اکران بگیرم اما به نتیجه نرسیده بود و فیلمم مجوز اکران نگرفت.تا اینکه مدتی پیش به من پیشنهاد شد؛ چون تیم ارزشیابی تغییر کرده است، دوباره برای گرفتن مجوز اقدام کنم. بر همین اساس برای چندمین بار فیلم را به ارشاد دادم در نهایت خرداد ماه امسال به ما گفتند مشکل مجوز حل شده است. در ساخت این فیلم تلاش کردم تا نوع تازه‌ای از روایت و کارگردانی صورت بگیرد و باورپذیری اثر برای ما مهم‌تر از همه چیز بود. دغدغه اصلی خیلی از اطرافیانمان رفتن از ایران بود و به همین دلیل احساس کردم این نکته می‌تواند محوریت اصلی قصه ما قرار بگیرد. در حقیقت این روند یک فاجعه است که مردم کشوری بخواهند از آنجا بروند؛ اما همان افراد بعد از مهاجرت تمام آداب و رسوم کشورشان را در غربت انجام دهند.

بعد از تحقیقاتی که انجام دادم مشخص شد با وجود آنکه این افراد شرایط بدی در کشورشان نداشتند، ناامیدی و ترس از آینده آنها را وادار به رفتن می‌کرد و این اولین تجربه سینمایی من بود و از سال ۸۹ نوشتن فیلم‌نامه آن را شروع کردم که در سال ۹۰ به پایان رساندم و سپس انتخاب بازیگران آغاز شد.

 این اثر به شدت هنری است و نوع نگارش، کارگردانی و بازیگران آن جدید هستند. من می‌خواستم حرف تازه‌ای بزنم و هنر و تجربه یک فضای خوب برای اکران این فیلم دارد. نکته مثبت دیگر در گروه هنروتجربه این است که فیلم‌ها از یک فیلتر هنری رد می‌شوند و هنرمندانی که در آن فعالیت می‌کنند تلاش زیادی برای هنر کشور داشته و به نوعی پیشرو در برخی زمینه‌های هنری به حساب می‌آیند شاید زمان ببرد تا ارزش آن درک شود.

06 (3)