بنابراین برای ایجاد توسعه متوازن شهر، باید ابتدا مسائل حاشیه شهر مورد توجه قرار گرفته و مدیریت شود تا این مسائل به داخل شهر سرریز نکند، نرخ بالای مهاجرتی که در طول دهه‌های گذشته به تهران ایجاد شده و ادامه داشته است، علت اصلی توسعه نامتوازن شهر و حاشیه‌نشینی بوده است که تراکم، نسبت جنسی، اشتغال، مسائل زیست‌محیطی و حمل‌ونقل شهر را تحت‌تاثیر قرار داده است. شورای شهر به‌عنوان بخش تقنینی و نظارتی مدیریت شهری، در پی کاهش پیامدهای توسعه نامتوازن بوده است، اما باید دید این مساله تا چه میزان محلی و شهری است و تا چه میزان ابعاد ملی دارد. اگر دیدیم که مسائل تهران ریشه در معضلات کلان‌تری از سطح محلی و شهری دارد و باید به‌صورت ملی مورد توجه قرار گیرد، دولت و مجلس شورای اسلامی بایست در مورد حل مسائل تهران کمک کنند،اینکه چرا طرح‌های تفصیلی و جامع شهری نتوانسته مانع از گسترش نامتوازن شهرها و رشد مهاجرت از روستا‌ها به شهرها شود سه دلیل عمده دارد. دلیل اول، ریشه‌های برون‌شهری این معضلات است که به آن اشاره کردم. علت دوم، عدول از طرح تفصیلی و تغییرات و نقض آن توسط شهرداری‌ها در گذشته برای به‌دست آوردن منابع مالی است که به آن اصطلاحا شهرفروشی گفته می‌شود.  علت سوم نواقصی است که در طرح تفصیلی وجود دارد و باید تکمیل شود، طرح تفصیلی توسعه شهر تهران باید دارای پیوست‌های جامع ترافیکی، خدماتی، اقتصادی و اجتماعی باشد و در آن ابعاد مختلف نیازهای شهروندان پیش‌بینی و تامین شود تا بتواند مسائل بنیادی شهر را حل کند و ما بایست در عین آنکه طرح تفصیلی فعلی را پاس داشته و رعایت کنیم، زمینه‌های بهبود و ارتقای آن را فراهم کنیم.