در دنیای مالی اصطلاحی وجود دارد که می‌گوید تنوع، تنها نهار مجانی در سرمایه‌گذاری است. ولی شواهد تجربی نشان می‌دهد که اکثر خانوارها این اصل را رعایت نمی‌کنند. خانوارها معمولا تنها بر مشتی از سهام سرمایه‌گذاری می‌کنند که با آنها آشنا هستند. برای مثال، خانواده‌های فنلاندی معمولا سهام شرکت‌هایی را نگهداری می‌کنند که در نزدیکی آنها بنا شده است. سرمایه‌گذاری در سبد سهام غیرمتنوع که بسیار به یکدیگر شبیه هستند، خانواده‌ها را به سمت ریسک مالی سوق می‌دهد که از حد بهینه خارج است. در مطالعه اخیر ما به این موضوع پرداختیم که عدم تنوع سبد سرمایه‌گذاری تا چه حد در از دست رفتن رفاه موثر است؛ ما یک مدل اقتصادی را با تعداد زیادی از شرکت‌هایی که در معرض شوک‌های برون‌زا هستند، در نظر گرفتیم. کار ما منجر به دو نتیجه کلیدی شد:

۱- اگر ضرر رفاه خانوار در اثر سرمایه‌گذاری در یک سبد غیرمتنوع، معتدل باشد، هنگامی که ما اثر تعصب آشنایی را بر تصمیم خانوار در تخصیص ثروت بین دارایی‌های امن و ریسکی و تصمیمات مربوط به مصرف و پس‌انداز در نظر گرفتیم، صدمات به رفاه خانوار تا ۴ برابر تقویت شده است.

۲- ما نشان دادیم که حتی اگر شخصی مجبور به حذف تعصب‌های خانوادگی در انتخاب سهام شود، تاثیر آنها بر انتخاب مصرف و سرمایه‌گذاری منتفی نخواهد شد. این شاید به این دلیل باشد که  نگهداری یک سهام که بی‌نهایت ریسکی است، ممکن است تمام خانواده را در زمینه رمصرف و پس انداز منحرف کند،طوری که سهم پس انداز کاهش و سهم مصرف لفزایش یابد. به‌طور کلی، ترکیب اثر عدم تنوع در مصرف میان‌مدت و تراکم رشد، اتلاف رفاه اجتماعی را ۵ تا ۶ برابر نسبت به حالت عدم تنوع صرف در سرمایه‌گذاری تقویت می‌کند.

15-03