با وجود اینکه روسای دولت پیشین نیز مانند ترامپ علاقه‌ای به تقبل هزینه‌های سیاسی دوران انقباضی نداشتند، اما هیچ‌یک به دخالت در امور پولی مبادرت نکردند. به‌نظر می‌رسد دونالد ترامپ اهمیتی برای پیروی از این رویه قائل نیست. هرچند رئیس‌جمهوری جنجالی آمریکا تاکید کرده که تصمیمی برای برکناری پاول ندارد و استقلال بانک مرکزی نیز حفظ خواهد شد؛ اما اظهاراتش شبیه اهرم فشار وی بر پاول و بانک مرکزی است. اظهاراتی از قبیل «من پاول را برای این سمت انتخاب کردم چه درست و چه نادرست. به هر حال او اکنون آنجا (در راس نهاد پولی) است» یا آنچه در مصاحبه سه‌شنبه شب خود گفت: «از آنجا که سیاست پولی استقلال دارد من صحبت مستقیمی با پاول نمی‌کنم، اما از عملکرد او خوشحال نیستم؛ چراکه سرعت رشد نرخ بهره زیاد از حد است.» ترامپ پیش از این نیز عملکرد فدرال رزرو را «دیوانه‌وار»، «خارج از کنترل» و «اغراق‌آمیز» توصیف کرده بود که هفته گذشته منجر به تشدید ریزش وال‌استریت شد. شاخص دلار برخلاف روند نزولی در سال ۲۰۱۷ میلادی، از ابتدای فصل بهار روند بازیابی قدرت خود را از سر گرفته بود. هرچند این رویه تا ابتدای پاییز دوام یافت؛ اما ورود شاخص به یک کانال افزایشی دیگر محتمل خواهد بود. چشم‌انداز افزایشی سرمایه‌گذاران نسبت به آینده دلار ناشی از سیاست پولی حاکم در آمریکا و تفاوت آن با سایر کشورهای توسعه یافته است. فدرال رزرو نرخ بهره هدف را ۳ بار در طول سال‌جاری میلادی بالا برد؛ درحالی‌که بانک ژاپن تمایلی به تغییر رویکرد انبساطی خود نشان نداده و بانک مرکزی اروپا تا اواسط سال آینده اقدام انقباضی خاصی جز اتمام برنامه بلندمدت خرید اوراق اعمال نخواهد کرد. انقباض پولی در آمریکا بدون رویکرد مشابه در خارج مرزهای این کشور حمایت رشد نرخ بهره بانکی را تنها برای شاخص دلار به همراه خواهد داشت. اما در صورتی که ترامپ بخواهد برای کاهش کسری تجاری خود به گزینه تضعیف دلار نزدیک شود، دیگر چنین روندی ادامه نخواهد یافت.

15 (4)