در آن سال‌ها، این دو برند راه‌های متفاوتی را در پیش گرفتند. شرکت پژوسیتروئن از ایران خارج شد، اما شرکت رنو در آن دوران به فعالیت خود در ایران ادامه داد. اما در دور جدید تحریم‌ها، هر دو شرکت اعلام کرده‌اند که فعالیت‌های خود را در ایران تعلیق می‌کنند. البته باید به این نکته توجه کرد که مدل قطع همکاری این دو شرکت با هم متفاوت است. همان‌طور که پیش از این و در دور اول تحریم‌ها شاهد بودیم، پژوسیتروئن با اینکه بازار ایران را ترک کرده بود، اما همچنان محصولات ایران‌خودرو با برند و لوگوی پژو تولید می‌شد. در واقع خروج شرکت پژو از ایران به معنای ندادن قطعات به شریک ایرانی بود و ایران‌خودرو با استفاده از قطعات چینی و دیگر شرکت‌های درجه دو و سه اقدام به تولید محصولات خود تحت برند پژو می‌کرد. این استراتژی پژو متفاوت از استراتژی تولید رنو است. در حال‌حاضر شرکت رنو ۶ محصول تندر ۹۰، تندر ۹۰ اتومات، پارس تندر، تندر ۹۰ پیکاپ، ساندرو و ساندرو استپ وی را در خطوط تولید دو شرکت بزرگ خودروسازی کشور تولید می‌کند. از میان ۶ محصول یاد شده، ۵ محصول در شرکت سایپا تولید می‌شود و سهم شرکت ایران‌خودرو از سبد محصولات رنو در بازار ایران تنها یک محصول، تندر ۹۰ اتومات است. طی ۸ ماهه اول سال گذشته در مجموع ۱۵۰ هزار و ۲۴۲ دستگاه انواع محصولات رنو تولید شده است که سهم سایپا ۱۰۳ هزار و ۹۱ دستگاه و سهم ایران‌خودرو ۴۷ هزار ۱۵۱ دستگاه بوده است. با این حال با اعلام خروج رنو از بازار ایران، شاهد هستیم که تیراژ این ۶ محصول در سبد محصولات تولید شده دو خودروساز بزرگ کشور روند نزولی پیدا کرده است و در ماه‌های پیش‌رو تولید محصولات با برند و لوگوی رنو در خطوط تولید خودروسازان به صفر می‌رسد. اما دلیل این مساله چیست؟ علت خارج شدن محصولات رنو از خطوط تولید خودروسازان داخلی را باید در استراتژی تولید شرکت رنو جست‌وجو کرد. این شرکت دارای یک زنجیره تامین جهانی برای تامین قطعات خود است، بنابراین از یک طرف، بعضی قطعات محصولات رنو، در جهان به‌صورت تک منبعی تولید می‌شود. از طرف دیگر، رنو هنگامی که از بازاری خارج می‌شود، به شرکای خود در آن بازار اجازه نمی‌دهد که به‌طور مستقل محصولات مشترک را تولید کنند. با توجه به این دو نکته به تدریج شاهد خروج هر ۶ محصول رنو از خطوط تولید خودروسازان کشور خواهیم بود.