امروز برخی شاخصه‌های منفی، غیراخلاقی و  حتی شوخی‌های جنسی در سینمای ایران مورد استقبال قرار گرفته و در برخی مواقع، فروش بسیار بالای برخی از  فیلم‌های سینمایی به دلیل پرداختن به موضوعات این‌چنینی بوده است. سینما موظف است، شغل‌های مختلف و جایگاه‌های اجتماعی افراد را در فیلم به نمایش بگذارد اما این وظیفه مهم فراموش شده و مهم‌ترین دلیل آن نبود حمایت اجتماعی از ژانرهای اجتماعی است. متاسفانه، سینمای ایران بانی ندارد و ژانرهای اجتماعی به حرکات خودجوش فیلمسازان محدود شده که با بودجه‌های کم یا از خودگذشتگی عوامل تولید ساخته می‌شود، البته اگر هم ساخته شود در مافیای اکران، فرصتی برای نمایش در سینمای ایران را پیدا نمی‌کند و اگر هم اکران شودبه دلیل قدرت بالادستی مافیای اکران و مناسبت‌های غیرمنطقی‌ای که در سینمای ایران وجود دارد به‌خوبی انجام نمی‌شود. زمانی، مافیای تولید فیلم وجود داشت و امروز مافیای اکران وجود دارد؛ به همین دلیل سینمای ایران نیازمند ساماندهی مدیریتی و نظام‌نامه تولید و اکران در سینمای ایران امروزنیازمند یک تحول به‌ویژه در ژانر اجتماعی است تا این بخش از هنر را به جهانیان معرفی کند. چنانچه چرخه باطل مافیای اکران فیلم‌ها و سریال‌ها توسط مدیر و مدیران دغدغه‌مند برهم خورد؛ آن زمان پتانسیل‌ها به سینمای ایران بازمی‌گردد، فیلم‌های خوب اجتماعی ساخته می‌شود و به واسطه آن رفتارهای صحیح هم بین مردم رواج بیشتری پیدا می‌کند،،مهم‌ترین دلیل استقبال مخاطب از سینمای خانگی هم به دلیل بی‌اعتبار شدن رسانه ملی است که دایره خط‌های قرمز آن به دلیل سلیقه مدیران است، سریال خوب سال‌هاست ساخته نمی‌شود و مردم، شبکه نمایش خانگی را به رسانه ملی ترجیح می‌دهند و میزان رضایت آنها نسبت به سریال‌های رسانه ملی به تولیدات ده سال قبل و پیش‌تر از آن است تا سریال‌هایی که نسبت به بسیاری از مسائل اجتماعی سکوت اختیار کرده‌اند.