ولیعصر بالاتر از باغ فردوس

حرف از دیزی‌های خوشمزه شهر بود و یکی از دوستام گفت دیزی‌های اینجا عالیه و یکی دیگه گفت هر موقع بخواد دیزی بخوره میاد اینجا و انقدر این بحث ادامه پیدا کرد که ما بدون اینکه گرسنه باشیم و بخوایم دیزی بخوریم پا شدیم رفتیم اونجا!

همون دوستمون گفته بود کجا بشینیم که دقیقا رو به باغچه باشه و ما هم سفارش دادیم و منتظر موندیم تا میز مورد نظر خالی بشه، اون روز حال من خیلی بد بود و انقدر عطسه کردم که نفهمیدم کی دیزی اومد و خوردیم و یادم رفت عکس دیزی‌رو بندازم.

منتها تعجب کردم از اون همه تعریف و تمجید! بله اونجا کاملا اصیل بود و معلوم بود کارمندهاش با توجه به سن و سال‌شون حرفه‌ای نبودن اما خیلی ساده و بی‌ریا به‌دنبال رضایت شما بودن منتها این کافی نیست، دیزی‌ای که برای من اومد من رو کاملا شرمنده دیزی ایرانشهر کرد،

درحالی‌که من اونجا رو با آبگوشت مادرم تونسته بودم مقایسه کنم دیزی اینجا آب و رب بود و تمام!

جا هم نیفتاده بود، من واقعا صاحب‌نظر نیستم تو آبگوشت و دیزی اما اصلا ستاره‌ای نداشت و بد بود.

منتها دوغ و جوجه و اینها خوب بود.