کافه با کلاه

مفتح جنوبی

اینجا نزدیک دانشگاه زمان ارشد (خوارزمی) منه و کل دو سال رو اینجا گز کردیم آخر هفته‌ها. یکبار برای صبحانه یا بهتر بگم برانچ رفتیم اینجا؛

طبقه بالا که میشه سیگار هم کشید، کاناپه داره و وقتایی که خسته‌ایم خیلی بهتر از میز و صندلی چوبیه.

یک اکیپ ده نفری میریم و وقتی میریم حس می‌کنم صاحب اونجا خدا رو به مدد می‌طلبه چون ده تا سفارش مختلف رو باید همزمان بده و یک ساعت هم بیشتر وقت نداره؛

خیلی بالا و پایین میره و تلاش می‌کنه و آخر کاری عرق از سر و روش می‌باره. ادبیاتش هم جالبه، مثلا وقتی میز شلوغه می‌گه: بچه‌ها کمک کنید میز رو بچینم! یا وقتی من کمکش کردم گفت: مرسی دخترجون! کلا راحته با ماها!

بالا اگر سیگاری نباشید تحمل‌اش سخته و پایین رو توصیه می‌کنم.

برای صبحانه انواع املت‌ها رو داره که خوش مزه ان اما به نظرم به‌جای نون تست نون معمولی سرو کنه خیلی بهتره. من هم که سالاد سزار خورده بودم اون هم بد نبود. چیپس و پنیر ویژه ترکیبی از چیپس و قارچ و پنیر و دو رنگ سس و آویشنه، سس و پنیرش رو واقعا زیاد میریزه و اونم بد نیست البته این‌طور بگم که تو این کیس قدرت مقایسه‌ام رو از دست دادم چون هرچی تو این یک سال چیپس و پنیر خوردم اینجا بوده.

کافه ماکیاتو و قهوه‌هاش هم معمولیه.

از نظر قیمت هم پایین نیست به نسبت محله و سرویسی که می‌ده تازه گرون هم هست. کلا گاهی چاره‌ای نداریم و باید یک جای مشخصی همیشه بریم چون محدودیت زمان و مکان داریم و با کلاه دو سال برای ما همچین جایی بود؛ خیلی جای خوب و باکیفیتی نبود اما خب هیچ وقت جوری هم بد نبود که کافه نریم و بوفه بشینیم و اینها.

با این حساب میشه اینجا رو به بچه‌های دانشگاه خوارزمی و اون اطراف پیشنهاد کرد.