این گزاره‌ها در حالی است که «حامیان بازار» می‌گویند دولت باید به‌طور ساده از ایجاد یک فضای رقابتی برای کسب‌وکارها اطمینان حاصل کند؛ مالیات‌های عادلانه و یکسانی را برای همه در نظر گیرد؛ و با توسعه رقابت که نتیجه آن کاهش قیمت‌ها و بهبود کیفیت است رفاه عمومی را افزایش دهد. بنابراین اگر شما فکر می‌کنید کسب‌وکارها به‌جای رقابت برای دستیابی به امتیازات ویژه دولتی، باید بر مصرف‌کنندگان خود متمرکز شوند، شما یک طرفدار بازار آزاد هستید و نه طرفدار کسب‌وکار.  کسب‌وکارها از جوانب مختلف به جوامع کمک می‌کنند (نظیر ایجاد اشتغال)، و این امر موجب شده همه درخصوص تلاش دولت برای ارتقای این کسب‌وکارها اتفاق نظر داشته باشند. اما تفاوت دیدگاه آنجایی است که این تلاش‌های دولت باید چگونه و کجا باشند. در این باره طرفداران کسب‌وکارها می‌گویند دولت‌ باید کمک مستقیم به کسب‌وکارها – نظیر یارانه‌ها، معافیت‌های مالیاتی و سایر رانت‌ها – را در دستور کار قرار دهد. در طرف مقابل اما طرفداران بازار آزاد معتقدند دولت باید تنها محیطی را ایجاد کنند که در بستر آن کسب‌وکارها قادر خواهند بود با رقابت سالم با سایرین، فعالیت‌های خود را ارتقا بخشند و محصولات و خدمات با کیفیتی را به مشتریان ارائه کنند. به عقیده اقتصاددانان، دانستن تفاوت میان «حمایت از کسب‌وکار» و «حمایت از بازار آزاد» برای مطالعه آزادی اقتصادی مهم است.