هندی- اسلامی در جهان است و این سبک را به بهترین شکل به نمایش می‌گذارد. ساخت بخش اصلی این بنا در سال ۱۶۴۳ به پایان رسیده است ولی ساخت باقی ساختمان‌ها و بخش‌ها تا ۱۰ سال بعد همچنان ادامه داشته و به نظر می‌رسد پایان ساخت این محل در سال ۱۶۵۳ بوده است. به گفته مورخان، هزینه تقریبی ساخت تاج محل چیزی حدود ۳۲ میلیون روپیه بوده است.  معماری هندی- اسلامی در سال‌های دور، نماد زیبایی بوده است. این ساختمان که به نوعی ترکیبی از معماری ایرانی و هندی است، الهام گرفته از چند ساختمان در اطراف جهان است؛ مقبره تیمور در سمرقند، مقبره همایون و مسجد جامع در دهلی. با وجود اینکه در ساختمان‌هایی که این سبک معماری را دارند از سنگ قرمز استفاده می‌شود، ولی شاه جهان برای نشان دادن عظمت و متفاوت بودن این محل دستور می‌دهد از سنگ‌های مرغوب سفید برای ساخت استفاده کنند. در سمت چپ و راست ساختمان اصلی مجموعه تاج محل، دو ساختمان قرمز رنگ (ساخته شده از سنگ قرمز) وجود دارند که دقیقا شبیه به هم و قرینه یکدیگر هستند. به‌نظر می‌رسد هدف از ساخت بنای سوم، ایجاد تقارن در نگاه اول بوده است.

اطراف ساختمان‌های مجموعه تاج محل را باغ‌های زیبایی فرا گرفته است. در میان درختان این باغ‌ها، راه‌هایی وجود دارد که هرکدام به سمتی ساخته شده‌اند و به جابه‌جا شدن افراد (این روزها بازدیدکنندگان) کمک می‌کنند. همچنین در مقابل ساختمان اصلی، استخر بزرگی قرار دارد که می‌توان تصویر ساختمان را به‌طور کامل در آن مشاهده کرد.تاج محل در سال ۱۹۸۳ در لیست یونسکو قرار گرفت: «جواهر هنر مسلمانان در هند و یکی از شاهکارهای معماری جهان». همچنین این بنا در سال ۲۰۰۷ به‌عنوان یکی از عجایب هفت‌گانه جدید در جهان شناخته شد.اما شاید مهم‌ترین کارکرد این روزهای تاج‌محل در هند، جذب گردشگر باشد. همان‌طور که گفته شد تاج محل یکی از مهم‌ترین و زیباترین آثار باستانی در جهان است. این محل سالانه حدود ۱۰ میلیون بازدیدکننده از سرتاسر جهان را به سمت خود جذب می‌کند. ورودی‌های مختلفی که برای ورود به این مجموعه در نظر گرفته شده است، بلیت‌‌های ارزان برای بازدیدکنندگان هندی و بلیت‌‌های گران را برای بازدیدکنندگان خارجی ارائه می‌کنند.