در دوره‌ای که مقوله استقلال بانک‌های مرکزی در ژاپن و اروپا با جدیت زیادی پیگیری شده و حتی رهبران سیاسی تمامیت‌خواهی مانند «ولادیمیر پوتین» و «ویکتور اوربن» نیز برای مداخله در سیاست پولی تامل می‌کنند، باید دید که دونالد ترامپ توان مقابله با وسوسه مداخله در سیاست‌گذاری را که تا به حال از خود بروز داده حفظ خواهد کرد یا خیر. انتخاب‌های دونالد ترامپ برای اعضای هیات‌مدیره فدرال رزرو از «جرومی پاول» گرفته تا «ریچارد کلاریدا»، نشانه‌های مثبتی تلقی می‌شوند. در واقع، رئیس جمهوری آمریکا در حال به‌کار گرفتن تکنوکرات‌ها در جبهه پولی است. کارشناسان دیگر نیز انتخاب جروم پاول به عنوان سکاندار جدید بانک مرکزی را به‌دلیل میانه‌روی وی در زمین بازی انبساطی‌ها و انقباضی‌ها، ادامه دادن مسیر از پیش تعیین‌شده و صحیح دوران «جنت یلن» و توان رایزنی میان‌حزبی‌اش، تایید کرده‌اند.

از طرفی سابقه بانکی پاول نشان از واقع‌بینی او نسبت به شرایط اقتصادی حاکم دارد. جروم پاول در سال ۲۰۱۲ میلادی از سوی باراک اوباما رئیس‌جمهوری سابق ایالات‌متحده برای پر کردن کرسی خالی هیات سیاست‌گذاران فدرال‌رزرو معرفی شد و پس از تایید کمیته بانکی سنا به عضویت این هیات درآمد. یکی از اعتقادات مهم پاول که شباهت زیادی به دیدگاه جنت یلن دارد، نظارت و رصد دقیق فعل و انفعالات اقتصادی و پولی است. با این اوصاف، وضعیت اقتصاد ایالات متحده به‌واسطه سیاست پولی، متعادل به نظر می‌رسد؛ اما اگر روند رشد نرخ تورم (هرچند آهسته)، کاهش نرخ بیکاری و رشد بازار سهام ادامه یابد، گزینه روی میز فدرال رزرو افزایش نرخ بهره خواهد بود. گزینه‌ای که آخرین خواسته دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ میلادی است. ترامپ برای تجدید دوره ریاست جمهوری هم که شده، باید رشد اقتصادی را صعودی نگه دارد و اگر خواسته فدرال رزرو متفاوت باشد، آنجا است که ترامپ در بوته آزمایش واقعی قرار خواهد گرفت.

15 (6)