ظرف سال‌های اخیر، مرتبا بر تعداد اقتصاددانان و سیاستمدارانی که نسبت به معضل پیشرفت تکنولوژی برای بازار کار هشدار می‌دهند، افزوده شده است. به زودی میلیون‌ها شغل در سراسر دنیا از انسان‌ها گرفته خواهد شد و مسوولیت بر عهده ماشین‌ها می‌افتد؛ بنابراین، کاهش شدید فرصت‌های شغلی در آینده نه چندان دور، منجر به تغییر مهارت‌های مورد نیاز نیروی کار خواهد شد.

هر هفته حداقل یک پژوهش جدید با یک پیش‌بینی تازه در این حوزه منتشر می‌‌شود که زنگ خطر جانشینی هوش انسانی با هوش مصنوعی را به صدا در می‌آورد. در واقع، علم روباتیک و تکنولوژی با شتابی روبه رشد است که حتی توسعه‌دهندگان این صنعت نیز انتظار آن را نداشتند. تخمین گستره اثر این دگردیسی عمیق بر بازار کار مرز مشخصی ندارد. برخی از پیش‌بینی‌ها ۱۵ درصد از شغل‌های موجود در اتحادیه اروپا را تا یک دهه آینده در تصرف ماشین‌ها تخمین زده‌اند. این نرخ در ایالات متحده تا ۵۰ درصد نیز پیش‌بینی شده است. با توجه به داده‌های متفاوت، به یک مرجع واحد و قابل اتکا برای بررسی وضعیت بازار کار هوش انسانی تا ۱۰ سال آینده نیاز است. طبق برآورد موسسه بین‌المللی مکنزی، بین ۹ تا ۳۲ درصد مشاغل موجود در دهه بعد را هوش مصنوعی از کف انسان‌ها خواهد ربود. با این اوصاف، نیاز به تغییر بنیادین در ساختار آموزش نیروی متخصص با مهارت‌های جدید و یافتن راهکار جایگزینی تدریجی این دگردیسی بیش از پیش احساس می‌شود. به‌عنوان مثال، برخی از ایالت‌های آمریکا یک برنامه آموزش الکترونیکی مهارت‌های لازم برای مشاغل آینده را آغاز کرده‌اند. افزایش چنین رویکرد‌هایی نیاز اساسی بازار کار جهانی است.

15